Język południowoałtajski – jeden z języków ałtajskich, należący do kipczackiej gałęzi języków turkijskich. Jest językiem urzędowym w Republice Ałtaju obok rosyjskiego.
Pod względem fonetyczno-morofologicznym jest bardzo zbliżony do języka kirgiskiego. Przejawia się to w zbliżonych zasadach działania synharmonizmu i podobieństwie systemu spółgłosek, choć istnieją jednak pewne rozbieżności:
kirgiskiemu Ж na początku wyrazów odpowiada ałtajskie Ј; brak dźwięcznych spółgłosek na początku wyrazów, za wyjątkiem Б; regularne udźwięcznienie spółgłosek pomiędzy samogłoskami. Zgodnie z powszechnym spisem ludności z 2020 r. w Rosji, 68 700 ludzi zadeklarowało jako ojczysty "język ałtajski", którego forma literacka opiera się na południowych narzeczach.
Pismo Pierwsze pismo ałtajskie opierające się na rosyjskiej cyrylicy zostało opracowane przez misjonarzy w pierwszej połowie XIX wieku. W 1931 wprowadzono janalif, a od 1939 r. ponownie jest używany alfabet cyrylicki, nie wiele różniący się od stworzonego w XIX wieku. Wygląda następująco:
А а Б б В в Г г Д д Ј ј Е е Ё ё Ж ж З з И и Й й К к Л л М м Н н Ҥ ҥ О о Ӧ ӧ П п Р р С с Т т У у Ӱ ӱ Ф ф Х х Ц ц Ч ч Ш ш Щ щ Ъ ъ Ы ы Ь ь Э э Ю ю Я я
Przypisy
Kategoria:Języki turkijskie Kategoria:Syberia Kategoria:Języki kipczackie Kategoria:Języki zagrożone w Rosji