Diez de Octubre (10 de Octubre) – kanonierka marynarki wojennej Kuby z pierwszej połowy XX wieku. Jedna z dwóch jednostek tego typu, zbudowanych w 1911 roku. Służyła podczas obu wojen światowych.
Wyporność okrętu wynosiła 218 ton, napędzała go maszyna parowa pozwalająca na osiąganie prędkości 12 węzłów. Uzbrojenie stanowiły armaty kalibru do 47 mm.
Historia Podstawowymi jednostkami Marynarki Wojennej Kuby, utworzonej w 1909 roku, stały się kanonierki, z których pierwszą była 500-tonowa „Baire” zbudowana w 1906 roku w Gdańsku. W 1910 roku uchwalono pierwszy program rozbudowy marynarki, w wykonaniu którego zamówiono za granicą cztery kanonierki, przez co kubańska marynarka stała się jedną z najsilniejszych w Ameryce Środkowej. Obok dwóch dużych kanonierek zbudowanych w stoczni Crampa w Filadelfii w USA („Cuba” i „Patria”), zamówiono dwie małe bliźniacze kanonierki: „Diez de Octubre” i „Veinte y Cuatro de Febrero”. Źródła są jednak rozbieżne, czy zbudowano je także w stoczni Crampa, czy w brytyjskiej stoczni J. Samuel White w CowesStocznia White według almanachu oraz i , natomiast stocznia White według i .. Pierwszy okręt otrzymał imię „Diez de Octubre” (hiszp. 10 października, święto narodowe Kuby). Publikacje podają ogólnie tylko rok 1911 jako rok budowy i wejścia do służby.
Opis konstrukcji Architektura i kadłub Okręt był niewielką jednostką o gładkopokładowym kadłubie z taranową dziobnicą, mało wychyloną do przodu, i silnie nawisającą krążowniczą rufąNa podstawie fotografii w . Miał jeden cienki lekko pochylony kominy pośrodku długości i dwa maszty<ref name="pat" /. Niewielka nadbudówka dziobowa z mostkiem umieszczona była za masztem dziobowym.
Wyporność normalna wynosiła 218 ts (ton angielskich)Wyporność 218 ts w , i , natomiast podaje zbliżoną 208 ton (być może omyłkowo).. Długość wynosiła 33,6 mDługość 33,6 m (110 stóp) w , i , natomiast podają odmiennie 41,6 m.. Szerokość wynosiła 6,10 m, a zanurzenie normalne 2,40 m.
Załoga liczyła 39 osób.
Uzbrojenie i wyposażenie Uzbrojenie pierwotnie stanowiła jedna armata kalibru 47 mm (3-funtowa) i dwie kalibru 37 mm (1-funtowe). W 1917 roku zamieniono dwie armaty kalibru 37 mm na dwie kalibru 47 mm.
Napęd Okręt napędzała jedna pionowa maszyna parowa potrójnego rozprężania o nieznanej mocy, poruszająca jedną śrubę. Parę dostarczał kocioł (lub kotły) typu Babcock. Siłownia pozwalała na osiąganie prędkości 12 węzłów. Zapas węgla wynosił 50 ton.
Służba W kwietniu 1917 roku Kuba przystąpiła do I wojny światowej po stronie państw Ententy i jej marynarka wraz z amerykańską patrolowała wokół Karaibów, bez starć z wrogiem. Brak jest bliższych informacji o służbie „Diez de Octubre” w znanych publikacjach.
Podczas II wojny światowej kanonierka była już zupełnie zużyta i została rozbrojona oraz zdemontowano z niej maszyny. Została skasowana w 1946 roku albo jeszcze w trakcie wojny.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kanonierki Kategoria:Kubańskie okręty