Putin – anglojęzyczny polski film biograficzny z 2024 roku w reżyserii Patryka Vegi na podstawie autorskiego scenariusza. Film swoją premierę miał podczas 53. Międzynarodowego Festiwalu Molodist w Kijowie.
Fabuła Film przedstawia życie Władimira Putina i koncentruje się na kluczowych momentach z prawdziwego życia Putina, w tym na jego dzieciństwie w Leningradzie w powojennym Związku Radzieckim, opuszczeniu przez matkę, wcieleniu do KGB i późniejszej karierze oficera wywiadu w okresie zimnej wojny, a także na jego kadencji na stanowisku prezydenta Rosji. Film kończy się sfabularyzowanym przedstawieniem śmierci Putina.
Produkcja Film kręcono w różnych krajach, aby autentycznie ukazać ważne miejsca związane z życiem i karierą Putina, w tym w Rosji, Ukrainie, Izraelu, Syrii, Jordanii i Polsce.
Wykorzystanie sztucznej inteligencji Przełomowym aspektem tej produkcji jest wykorzystanie sztucznej inteligencji do zmiany rysów twarzy głównego aktora, Sławomira Sobali, tak aby wyglądał niemal identycznie jak Władimir Putin. Technologia wykorzystana w filmie została specjalnie opracowana na potrzeby filmu przez polskie studio AIO. Jest to pierwszy przypadek w historii kinematografii, w którym sztuczna inteligencja została użyta do cyfrowej transformacji wyglądu głównego aktora na potrzeby całego filmu.
Obsada Aktor/Aktorka Rola Sławomir Sobala Władimir Putin Thomas Kretschmann Generał w 2026 roku Maksymilian Zieliński Demon Justyna Karłowska Legion Przemysław Bluszcz Tomasz Dedek Borys Jelcyn Natalia Jędruś Tamara, sekretarka Putina Aron Jończyk Wojciech Kalinowski Michał Karmowski Marek Kasprzyk Anatolij Sobczak Andris Keiss Kamila Matyszczak Jan Monczka Nikołaj Patruszew Maja Vega Krzysztof Stawowy Michael Rubenfeld Krzysztof Aniołowski Ochroniarz rosyjski Źródło:
Dystrybucja Film został zaprezentowany międzynarodowym dystrybutorom na Festiwalu Filmowym w Cannes.
Odbiór Michał Zacharzewski z „Rzeczypospolitej” nazwał Putina „najgorszym” filmem Vegi, twierdząc, że kinowy spektakl to „jeden wielki chaos. Reżyser skacze bez ładu i składu po kolejnych epizodach z życia bohatera, wypuszczając się nawet w wyimaginowaną przyszłość i pokazując go półnagiego w zabrudzonych pampersach”. Z kolei według Wiktora Świetlika z Interii film jest aż zbyt konsekwentny, ale nie w narracji, lecz wytwarzaniu „rzeczywistości” godnym sowieckich służb:Metoda „kreowania rzeczywistości” była nowatorskim działaniem wprowadzanym przez sowiecki wywiad już u jego zarania, a dziś coraz lepiej opisanym. […]. Vega pokazuje ten właśnie sposób działania. Zdaniem Dawida Muszyńskiego z portalu NaEkranie.pl film promuje przy tym szkodliwą wizję losów rosyjskiego dyktatora:w wizji Vegi jest marionetką, która nie potrafi sama decydować. Potrzebuje, by cały czas ciemna moc popychała go do złego. Reżyser robi coś strasznego w tym filmie. Usprawiedliwia i uczłowiecza tego człowieka w oczach widza. A przynajmniej stara się to zrobić. Chce wzbudzić u nas politowanie nad jego losem. W jednym z wywiadów mówi nawet, że przez takie działanie chce odebrać Putinowi moc lęku. Jego celem było obdarcie rosyjskiego przywódcy z demoniczności, by ludzie przestali się go bać. Jeśli taki był jego cel, to niestety ponosi sromotną porażkę.Jakub Majmurek zauważył, że Putin nie jest analizą kontekstu, w jakim do władzy doszedł Putin, lecz katalogiem stereotypów wokół Rosjan, zupełnie ignorującym krótkotrwały okres wolności narodu rosyjskiego w latach 90.:dzieci pijące wódkę na ulicach Leningradu, wyglądającego jakby panowała tam wieczna zima; pijany Jelcyn przysypiający na podłodze swojego gabinetu; ropuchowaci oligarchowie rozkradający kraj, objadający się kawiorem w towarzystwie pięknych kobiet. Rosyjskie społeczeństwo okazuje się zaś całkowicie bezradne i bierne wobec uskutecznianej przez diabelskie siły, wprowadzanej w życie przez Putina i jego otoczenie intrygi.Łukasz Kołakowski z portalu Movies Room zwrócił też uwagę na nieudane wykorzystanie sztucznej inteligencji do nałożenia wyglądu Putina: „Ten Putin wygląda fatalnie, jest maksymalnie sztuczny, a momentami, kiedy nie ma w pobliżu innych aktorów z prawdziwymi twarzami czujemy, jakbyśmy oglądali jakąś nieudolną animację”.
Z niesmakiem przyjmowano też drastyczność, a zarazem płytkość w ujęciu tematu. Tomasz Raczkowski w recenzji dla portalu film.org.pl pisał, że „Vega obrał strategię zdobywania uwagi za pomocą ostentacyjnej kontrowersji, perwersyjnej projekcji i żerowania na elektryzujących globalne media tematach”.
W 2026 roku film otrzymał polskie antynagrody filmowe – Węże – w następujących kategoriach: Wielki Wąż – najgorszy film roku, Najgorsza reżyseria, Najgorszy scenariusz, Najbardziej żenująca scena oraz Efekt specjalnej troski.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie filmy biograficzne Kategoria:Polskie filmy z 2024 roku Kategoria:Filmy o dyktatorach Kategoria:Filmy o prezydentach Kategoria:Filmy w reżyserii Patryka Vegi Kategoria:Władimir Putin