Ewa Popiel-Barczyk (ur. w lutym 1929 w Skałacie, zm. 2 listopada 2000 w Warszawie) – polska paleontolożka (brachiopodolożka i echinolożka).
Dane biograficzne Studiowała w Toruniu. Od 1954 była związana zawodowo z Muzeum Ziemi PAN w Warszawie. Uzyskała stopień naukowy doktora. Członkini Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich.
Jej małżonkiem był paleontolog Wiesław Barczyk, we współautorstwie z którym opublikowała kilka prac naukowych.
Osiągnięcia naukowe Znaczenie w historii nauki Zajmowała się systematyką ramienionogów kredowych i trzeciorzędowych: była między innymi autorką monograficznego opracowania terebratulidów (16 gatunków) kampanu i mastrychtu Małopolskiego Przełomu Wisły. Opisała nowe rodzaje Kingenella Popiel-Barczyk, 1968, Arcuatothyris Popiel-Barczyk, 1972 i Bronnothyris Popiel-Barczyk & Smirnova, 1978. Ponadto zajmowała się jeżowcami kredowymi.
Wybrane publikacje Upper Cretaceous Terebratulids (Brachiopoda) from the Middle Vistula Gorge (1968) Albian–Cenomanian brachiopods from the environs of Annopol (1972) Brachiopod genus Cryptopora Jeffreys from the Miocene deposits of the Lublin Upland (1980)
Upamiętnienie Na jej cześć nazwano gatunki Argyrotheca popielae Simon, 1992 oraz Kingenella popielae Simon, 2005.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2000 Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami taksonów biologicznych Kategoria:Polscy paleontolodzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Skałacie