Zygmunt Jasionowski (ur. 28 kwietnia 1936 w Warszawie, zm. 10 marca 2008 tamże) – polski architekt wnętrz, wzornictwa przemysłowego oraz artysta malarz. Mąż malarki Barbary Bojanowskiej-Jasionowskiej (syn Paweł) i malarki Joanny Bochen-Jasionowskiej.
Życiorys Urodzony w Warszawie, syn Henryka Jasionowskiego kapitana Wojska Polskiego i Marii Jasionowskiej (z domu Spadarzewskiej) głównej kwestor Akademii Teologii Katolickiej. W dzieciństwie mieszkał w domu rodzinnym na Mokotowie, w trakcie Powstania Warszawskiego wyszedł z mamą przez obóz Dulag 121 w Pruszkowie. Po Powstaniu wraz z mamą w obozie przejściowym k. Frankfurtu nad Menem, wyzwolony przez amerykanów 8 marca 1945 roku. Do kraju wrócił 8 kwietnia 1946 roku. Po wojnie zamieszkały na Żoliborzu. Absolwent Liceum im. X. Poniatowskiegohttps://vlo.edu.pl/wp-content/uploads/2022/07/Glos_Poniatowki_2018_R.-III.pdf. Naukę rysunku pobierał w pracowni Lucjana Jagodzińskiego w Wojewódzkim Domu Kultury Związków Zawodowych w Warszawie przy ul. Elektoralnej. Absolwent Warszawskiej ASP, na kierunku architektura wnętrz w pracowni prof. Wojciecha Jastrzębowskiego. Pochowany na Służewcu.
Twórczość Karierę rozpoczął w Warszawskim Biurze Projektów Budownictwa Przemysłowego. Następnie pracował w biurach m.in.: CRS oraz w Biurze Projektów "Prochem". Pracując we wzornictwie przemysłowym odpowiadał ze szereg projektów. Wśród jego najlepszych z nich, zrealizowanych następnie na skalę krajową wymienić należy kuchenkę gazową oraz butelkę preparatu "Ludwik" za którą w roku 1972 otrzymał nagrodę w Krajowym Konkursie Opakowań. Wieloletni członek stowarzyszeń branżowych: Stowarzyszenia Architektów Polskich oraz Związek Polskich Artystów Plastyków. Poza działalnością architektoniczną i wzornictwem malował obrazy olejne wystawiane w kraju m.in. w Domu Plastyka czy Zachęciewww.zacheta.art.pl [dostęp 2025-01-16].
Przez szereg lat zaangażowany w kolektyw artystyczny z Anną Kamieńską-Łapińską i Andrzejem Łapińskim, z którymi zrealizował m.in.: pomnik Bolesława Prusa w Warszawie w miejscu w którym mieściła się kiedyś redakcja „Kuriera Warszawskiego”„Stolica” nr 6 (1321), Warszawa 6 luty 1977 r., s. 4.. W latach 1981–1989 roku pracował jako generalny projektant w Komitecie AK-owców. W latach ’80 XX wieku zaprojektował wystawę „63 dni Powstania Warszawskiego w dawnych zakładach Norblina w Warszawiehttps://bazhum.muzhp.pl/media/files/Muzealnictwo/Muzealnictwo-r1983-t26_27/Muzealnictwo-r1983-t26_27-s118-121/Muzealnictwo-r1983-t26_27-s118-121.pdfhttps://cyfrowa.tvp.pl/video/historia-wspolczesna,63-dni-powstania,59822712. oraz wystawę „Warszawa Walczy 1939-1945” w Gazowni Warszawskiej. Wystawa objechała kraj i była obecna m.in. w Łodzi, Bytomiu. Członek Społecznego Komitetu Budowy Pomnika Bohaterów Powstania Warszawskiego 1944 rokuSpołeczny komitet budowy pomnika „Bohaterów Powstania Warszawskiego 1944”. Lipiec 1984 – maj 1992. Protokóły z posiedzeń wstęp Lesław Bartelski, Interdruk, Warszawa 1999, s. 63, 82, 340.. Wśród innych wystaw i projektów należy wymienić projekt scenografii na 80-lecie ruchu zawodowego metalowców w Polsce (Sala Kongresowa 1987 r.).
Przypisy
Bibliografia Społeczny komitet budowy pomnika „Bohaterów Powstania Warszawskiego 1944”. Lipiec 1984 – maj 1992. Protokóły z posiedzeń wstęp Lesław Bartelski, Interdruk, Warszawa 1999 „Stolica” nr 6 (1321) Warszawa 6 luty 1977 r.
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polscy architekci wnętrz Kategoria:Polscy graficy Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2008