Bilew – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łaskim, w gminie Sędziejowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wieś nad Grabią. Nazwa pochodzi od przezwiska Biel (według S. Zajączkowskiego). Pierwsza wzmianka z 1309 r.: Bielow, powtórzona w 1386 r. W 1390 r. występują: Petr de Belowo, Jaszko de Belowo i Jaszko de Belawi, a w księgach ziemskich Sieradzkiego z r. 1417 – Sczibor de Belowo. U Jana Łaskiego (w Liber beneficiorum... s.482-3) Byelow-villa, par. Marzenin. W 1511 r. - Bielowy desert (pustkowie), a w 1552 r. Bieliów. W 1827 r. wieś liczyła 15 domów i 132 mieszkańców. Wieś na przełomie XVIII/XIX w. stanowiła własność Bogumiła Walewskiego, który ją sprzedał wraz z Gajewnikami Antoniemu Prądzyńskiemu h. Grzymała 16 VI 1810 r., po nim władał nią jego syn – Ignacy, do 1862 r., kiedy to sprzedał ją Arnolfowi Nowina Młoszewskiemu. Prądzyńscy (ojciec i syn) w okresie trwania partyzantki płk. Józefa Zaliwskiego udzielali pomocy jego emisariuszom: Antoniemu, Faustynowi i Walentemu – braciom Sulimierskim, co spowodowało ich aresztowanie i postawienie przed Komisją Śledczą. Wobec Antoniego zastosowano tylko dozór policyjny, Ignacego karnie wcielono do Korpusu Orenburskiego, z którym uczestniczył w wyprawie w 1839/1840 r. w celu podboju Chanatu Chiwy (Kazachstan). Prądzyński w 1842 r. wrócił do kraju i w 1844 r. ożenił się z Xawerą Sulimierską. A. Młoszewski sprzedał dobra Bilew i Gajewniki w 1866 r. Marii z Białeckich – żonie hr. Stadnickiego, w ich posiadaniu dobra te były do 1900 r., kiedy to na publicznej licytacji zostały sprzedane Walerianowi Garszyńskiemu, który następnie je rozparcelował.
Zobacz też Kolonia Bilew
Przypisy
Bibliografia Marszałek W., Wędrówka ze Zduńskiej Woli do Marzenina n. Grabią, [w:] "Na sieradzkich szlakach", nr 1/53/1999/XIV, s. 56-59.
Kategoria:Sędziejowice (gmina)