Lejkówka wrzosowiskowa (Clitocybe ericeticola Singer) – gatunek grzybów z rzędu pieczarkowców (Agaricales).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Clitocybe, Clitocybaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1792 roku Jean Baptiste François Pierre Bulliard, nadając mu nazwę Agaricus ericetorum, jednakże jego opis nie spełniał wymogów nomenklatury botanicznej. Obecną nazwę nadał mu Rolf Singer w 1962 roku. Pozostałe synonimy: Agaricus eburneus var. ericetorum (Bull.) L. Marchand 1828 Clitocybe ericetorum (Bull.) P. Karst. 1879 Nazwę polską podał Stanisław Domański w 1955 r.
Morfologia Kapelusz Średnica do 3 cm, stosunkowo mięsisty, początkowo płaskowypukły, potem wklęsły, nawet prawie pępówkowaty, z podwiniętym brzegiem. Powierzchnia gładka, żółtawobiała, mięsista. Blaszki Dość rzadkie, nieco zbiegające na trzon, grube, rozwidlone, od białawych do kremowożółtych. Trzon Często trzony wyrastają tak gęsto, że tworzą pęczki. Są górą rozszerzone, powierzchnia włóknista, z grzybnią u podstawy, tej samej barwy co kapelusz. Miąższ Biały, nie zmieniający barwy po przecięciu, lekki, o nieokreślonym zapachu i zdecydowanie gorzkim smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki kuliste, jajowate, 4–5,5 × 2–3,5 µm. Gatunki podobne Swoim kształtem, kolorem i rzadkimi blszkami jest podobny do białych gatunków z rodzaju Cuphophyllus, jednak jego twardy i gorzki miąższ pozwala na odróżnienie go od nich.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie tego gatunku tylko w nielicznych miejscach w Europie. W Polsce do 2024 r. podano cztery stanowiska, ale w późniejszych latach podano wiele następnych (dla synonimu Clitocybe ericetorum).
Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje w zaroślach jałowcowych, na przydrożach i nieużytkach.
Lejkówka wrzosowiskowa prawdopodobnie jest trująca, należy bowiem do sekcji Candicantes, która obejmuje gatunki trujące.
Przypisy
Kategoria:Clitocybaceae Kategoria:Mykobiota Polski