Masteria – rodzaj pająków z infrarzędu ptaszników i rodziny Dipluridae. Obejmuje 39 opisanych gatunków. Zamieszkują Ameryki Środkową i Południową, Filipiny, Australię i Oceanię.
Morfologia Pająki osiągające od 3,5 do 6,1 mm długości ciała. Barwa karapaksu, szczękoczułków i odnóży bywa od białawej przez żółtą i pomarańczową po ciemnobrązową, spodu prosomy od białawej do jasnobrązowej, a opistosomy (odwłoka) od białawej do jasnożółtej.
Sześcioro lub ośmioro oczu rozmieszczonych jest na szerszym niż dłuższym wzgórku ocznym na planie owalnym. W okolicy oczu brak jest mikrokolców. Szczękoczułki są pozbawione rastellum i mają na członie nasadowym szereg od 9 do 14 ząbków przednio-bocznych oraz szereg od 7 do 20 bardzo drobnych ząbków środkowo-nasadowych. Szersza niż dłuższa warga dolna oraz szczęki pozbawione są kuspuli; te ostatnie mają jednak szeregową serrulę na wierzchołkowej krawędzi. Dłuższe niż szerokie, owalne w obrysie sternum pozbawione jest widocznych sigilli. Odnóża mają uda z wyraźnym grzbietowym szeregiem od 5 do 16 długich i cienkich kolców oraz z dwoma brzusznymi szeregami cienkich kolców liczącymi od 4 do 20 sztuk, golenie i nadstopia z dwoma grzbietowymi szeregami trichobotrii o pomarszczonych podstawach, a stopy z jednym grzbietowym szeregiem takich trichobotrii. Stopy pozbawione są skopuli, zwieńczone są parą pazurków górnych zaopatrzonych w szereg od 5 do 15 ząbków oraz pojedynczym pazurkiem dolnym zaopatrzonym w 2 do 7 ząbków. U samców pierwsza para odnóży ma w wierzchołkowej części goleni wyrostek przednio-boczny, któremu na nadstopiu odpowiada wklęśnięcie nasadowe, zwykle zaopatrzone w spłaszczony kolec nasadowy. Ów wyrostek może być rozwidlony lub zastąpiony jednym lub większą liczbą megakolców.
Opistosoma (odwłok) ma krótkie kądziołki przędne pary tylno-środkowej z gruczołami przędnymi na szczycie oraz wydłużone kądziołki przędne pary tylno-bocznej, zbudowane z trzech członów, z których ostatni ma palcowaty wierzchołek oraz gruczoły typu ampułkowatego większego, groniastego i dyniowatego na spodniej powierzchni.
Nogogłaszczki samca mają goleń z grupą kolców lub szczecinek położoną na tylno-bocznej powierzchni pośrodkowo lub nasadowo oraz tak szerokie jak długie, zaopatrzone w od 2 do 4 kolców wierzchołkowych cymbium, zbudowane z dwóch płatów, z których przednio-boczny jest krótki. Bulbus może być gruszkowaty, kulisty lub pociągły i u części gatunków zaopatrzony jest w apofizę paraemboliczną. Genitalia samicy mają dwie spermateki zbudowane z od jednego do czterech, a wyjątkowo pięciu płatów.
Rozprzestrzenienie Rodzaj szeroko rozprzestrzeniony w strefie tropikalnej. W neotropikalnej Ameryce występuje od Kostaryki i Wielkich Antyli (Kuba, Dominikana, Portoryko i Jamajka) na północy przez Panamę, Małe Antyle, Kolumbię, Wenezuelę i Gujanę po Ekwador, Peru i amazońską część Brazylii. W krainie orientalnej znany jest z Filipin. W krainie australijskiej zamieszkuje Nową Gwineę, australijskie Queensland, Nową Kaledonię, Fidżi i Mikronezję.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1873 roku przez Ludwiga Carla Christiana Kocha.
Do rodzaju tego zalicza się 39 opisanych gatunków: Masteria aguaruna Passanha et Brescovit, 2018 Masteria aimeae (Alayón, 1995) Masteria amarumayu Passanha et Brescovit, 2018 Masteria angienae Víquez, 2020 Masteria barona (Chickering, 1966) Masteria caeca (Simon, 1892) Masteria cavicola (Simon, 1892) Masteria chalupas Dupérré et Tapia, 2021 Masteria colombiensis Raven, 1981 Masteria downeyi (Chickering, 1966) Masteria franzi Raven, 1991 Masteria galipote Passanha et Brescovit, 2018 Masteria golovatchi Alayón, 1995 Masteria guyanensis Almeida, Salvatierra et de Morais, 2018 Masteria hirsuta L. Koch, 1873 Masteria jatunsacha Dupérré et Tapia, 2021 Masteria kaltenbachi Raven, 1991 Masteria lasdamas Dupérré et Tapia, 2021 Masteria lewisi (Chickering, 1964) Masteria lucifuga (Simon, 1889) Masteria macgregori (Rainbow, 1898) Masteria machay Dupérré et Tapia, 2021 Masteria manauara Bertani, Cruz et Oliveira, 2013 Masteria modesta (Simon, 1892) Masteria mutum Passanha et Brescovit, 2018 Masteria otongachi Dupérré et Tapia, 2021 Masteria pallida (Kulczyński, 1908) Masteria papallacta Dupérré et Tapia, 2021 Masteria pasochoa Dupérré et Tapia, 2021 Masteria pecki Gertsch, 1982 Masteria petrunkevitchi (Chickering, 1964) Masteria sabrinae Passanha et Brescovit, 2018 Masteria simla (Chickering, 1966) Masteria soucouyant Passanha et Brescovit, 2018 Masteria spinosa (Petrunkevitch, 1925) Masteria tayrona Passanha et Brescovit, 2018 Masteria toddae Raven, 1979 Masteria urdujae Rasalan et Barrion-Dupo, 2019 Masteria yacambu Passanha et Brescovit, 2018
Przypisy
Kategoria:Dipluridae Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1873 roku