Szkoła Śpiewu Wacława Sierakowskiego – szkoła śpiewu prowadzona przez Wacława Sierakowskiego, istniejąca w Krakowie w latach 1781–1787.
Historia W 1781 roku, z inicjatywy krakowskiego duchownego Wacława Sierakowskiego, pełniącego wówczas funkcję proboszcza bazyliki wawelskiej, doszło do utworzenia nowej placówki muzycznej. Przedsięwzięcie zyskało prywatne finansowanie ze strony księdza przez cały okres swojego funkcjonowania, a na jej działalność przeznaczono prywatną nieruchomość, która według źródeł zlokalizowana była przy ulicy Grodzkiej 116 bądź na rogu Placu św. Marii-Magdaleny i ulicy Kanoniczej.
Kierownictwo nad instytucją objął Franciszek Ksawery Kratzer, który zawodowo prowadził chóry i pełnił funkcję kantora. Kadra pedagogiczna składała się z dwóch muzyków zajmujących się twórczością kompozytorską – Jakuba Gołąbka oraz F.M. Langa.
Akademicka młodzież prezentowała nabyte umiejętności podczas koncertów, wykonując kantaty pochodzące z Włoch. Występy te opierały się na repertuarze, którego przekłady przygotował ksiądz Sierakowski. Innym przykładem aktywności podejmowanych przez uczniów placówki był pokaz zorganizowany w Krakowie w 1787 roku, kiedy miasto odwiedził król Polski Stanisław August Poniatowski w celu wzięcia udziału w posiedzeniu.
Osiągnięciem placówki było podniesienie poziomu kultury muzycznej w mieście. Uczelnia zajmowała się głównie rozwijaniem umiejętności solfeżu i śpiewu chóralnego, a także przyswajaniem elementarnej wiedzy muzycznej. W 1787 roku instytucja zakończyła swoją działalność. Szacuje się, że grono słuchaczy liczyło blisko trzydziestu wychowanków, którzy po zakończeniu edukacji zasilali środowisko artystyczne Krakowa.
Placówka wykształciła artystów scenicznych, wśród których znaleźli się m.in. Jacek Szczurowski, solista Walenty Kratzer oraz związany przez długi czas ze stołeczną operą bas Jan Nepomucen Szczurowski. Efekty działalności tej instytucji były widoczne jeszcze w początkowym okresie istnienia Wolnego Miasta Krakowa. Przykładem tego były uroczystości pogrzebowe Tadeusza Kościuszki na Wawelu z 20 czerwca 1818 roku. Wówczas lokalni artyści, pod batutą absolwenta szkoły Kazimierza Kratzera, zrealizowali wierne wykonanie Requiem autorstwa Wolfganga Amadeusa Mozarta. Dodatkowo, gdy w 1784 roku z inicjatywy Sierakowskiego sprowadzono do miasta stały włoski zespół operowy, wychowankowie wspomnianej szkoły czynnie wsparli to nowe przedsięwzięcie, zasilając skład nowo powstałego chóru.
Przypisy
Kategoria:Uczelnie muzyczne w Polsce Kategoria:Uczelnie w Krakowie