Chironius leucometapus – gatunek węża z rodziny połozowatych (Colubridae), występujący w zachodniej Ameryce Południowej prowadzący dzienny, częściowo nadrzewny tryb życia.
Systematyka Takson ten jako pierwszy opisał w 1978 roku John Alton Wiest w swojej pracy doktorskiej, nadając mu nazwę Chironius fuscus leucometapus, czyli uznając go za podgatunek Chironius fuscus. Opis ten w nieco zmodyfikowanej formie zamieścili w 1993 roku James R. Dixon, John Alton Wiest i José Miguel Alfredo María Cei na łamach swej książki Revision of the Neotropical snake genus Chironius Fitzinger (Serpentes, Colubridae), stanowiącej 13. część serii Monografie di Museo Regionale di Scienze Naturali, i to ten opis uznawany jest za pierwszy opublikowany zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego. Holotyp (AMNH 53317) został odłowiony w Chanchamayo, region Junín w Peru. W 2006 roku Jennifer L. Hollis podniosła takson do rangi osobnego gatunku Chironius leucometapus.
Etymologia Chironius: w mitologii greckiej Chiron ( Cheírōn, ), był najmądrzejszym i najbardziej cywilizowanym z centaurów. leucometapus: – „biały”, – „czoło”.
Morfologia Jest to średniej wielkości wąż o małej głowie, której szerokość jest podobna do szerokości szyi, dużych oczach i dość jednolitym ubarwieniu. Dorosłe osobniki mają barwę oliwkową, niebieskooliwkową, bladoniebieską lub ciemnoniebieskawą. Przednia górna część głowy jest jasnobrązowa. Podbródek, gardło i przednia część brzucha białawe, bladożółte lub brudnożółte. Reszta brzucha podobna do grzbietu. Młode osobniki mają górną część głowy w kolorze brudnobiałym lub ciemnożółto-brązowym. Reszta grzbietu ciemnoniebieska lub niebieskobrązowa z jaśniejszymi poprzednimi prążkami (od 25 do 37). Brzuch i spód ogona szarobrązowy lub niebieskawy. Węże tego gatunku są podobne do Chironius monticola, Chironius multiventris i Chironius exoletus, różnią się od niego ilością rzędów łusek grzbietowych.
Wymiary: +SamiecSamicaDługość całkowita (mm)19501743Długość SVL (mm)14741311Łuski grzbietowe (rzędy) 10 10Tarczki brzuszne 151–153 152–160Tarczki podogonowe 117–120 110–124
Występowanie Występuje na amazońskich stokach Andów od środkowego Peru (Huanuco, Junín, San Martín) do północnego Ekwadoru. Jest spotykany na wysokości 500–3500 m n.p.m.
Ekologia i zachowanie Gatunek ten występuje zwykle w tropikalnych wilgotnych lasach górskich, tropikalnych wilgotnych lasach nizinnych w południowej strefie międzyzwrotnikowej. Jak inne gatunki z rodzaju Chironius prowadzi dzienny tryb życia. Jest wężem jajorodnym, w zbadanych okazach samic w jajowodzie znaleziono od 6 do 8 owalnych jaj o wymiarach 32,3x13,3 mm.
Status W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN Chironius leucometapus jest uznawany za gatunek najmniejszej troski (LC, ). Wielkość populacji nie jest oszacowana, a gatunek jest uznawany za rzadki. Trend liczebności populacji nie jest określony.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Połozowate Kategoria:Gady Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1993 roku Kategoria:Fauna Peru Kategoria:Fauna Ekwadoru