Kościół św. Floryna (niem. Florinskirche) – dawna kolegiata kapituły kanoników św. Floryna znajdująca się w niemieckim mieście Koblencja, przy placu Florinsmarkt. Od 1818 roku należy do wspólnoty ewangelickiej.
Historia Świątynię wzniesiono około roku 1100, należała ona do kapituły kanoników św. Floryna. Około 1200 powstały górne kondygnacje wież, a ok. 1240 wzniesiono zakrystię z krużgankiem. W 1350 roku, na pozostałościach baszty z czasów rzymskich, wybudowano gotyckie prezbiterium, a w XV wieku nadbudowano środkową część fasady, wzniesiono część sklepień i urządzono emporę organową. W XV stuleciu jednym z diakonów kapituły był filozof i późniejszy kardynał Mikołaj z Kuzy. W 1595 roku gotyckim sklepieniem przykryto pozostałą część budynku. W 1688 roku, w trakcie ostrzału miasta przez wojska francuskie podczas wojny palatynackiej, świątynia spłonęła, zniszczeniu uległo sklepienie i wieże. Szkody naprawiono w 1711 roku. W 1794 miasto zajęły wojska francuskie, a władze okupacyjne w 1803 roku zamknęły świątynię i przekształciły ją w magazyn. W 1807 Napoleon Bonaparte planował urządzić w budynku miejską rzeźnię z kramami. W 1815 roku tereny te włączono w granice Prus, a w 1818 król Fryderyk Wilhelm III przekazał świątynię protestantom. Świątynię konsekrowano w 1820 roku, po renowacji wg projektu Karla Friedricha Schinkla i . Gmach ten stał się pierwszym kościołem protestanckim w historii miasta. W 1898 roku na przedłużeniu południowej nawy dobudowano kaplicę chrztu, w 1899 wybudowano hełmy wież, a w latach 1929–1930 budynek wyremontowano pod okiem architekta . Świątynia została uszkodzona podczas II wojny światowej w 1944 roku, w 1951 przywrócono ją do użytku. W 1971 roku wnętrze wyremontowano po pożarze organów. Na rok 2025 planowana jest kolejna renowacja kościoła.
Architektura i wyposażenie Świątynia romańska, dwuwieżowa, trójnawowa, o układzie bazylikowym, z gotyckim prezbiterium i sklepieniem. Ma długość 55 m i wysokość 15 m. Nawa główna jest szeroka na 10 m, a każda z naw bocznych – na 4,2 m. W wieży północnej zachowało się pierwotne, romańskie sklepienie. Gotyckie witraże z 1320 roku prawdopodobnie przeniesiono tu z w roku 1820. W prezbiterium znajdują się dwa obrazy z 1790 roku, ze scenami wesela w Kanie Galilejskiej i ostatniej wieczerzy. Krzyż ołtarzowy został wykonany przez . W południowej nawie podziwiać można dwa piaskowcowe sarkofagi z ok. 450 roku, odnalezione w trakcie renowacji z lat 1929–1930, oraz relief autorstwa Augusta Wittiga z 1858 roku, przedstawiający złożenie Chrystusa do Grobu, pochodzący z usuniętego w 1968 roku nagrobka z koblenckiego cmentarza. Chrzcielnica w kaplicy chrztu pochodzi z lat 90. XIX wieku. Trójmanuałowe organy wykonało w 2010 roku przedsiębiorstwo , składają się z 3729 piszczałek zgrupowanych w 51 głosów. Całkowita waga instrumentu wynosi około 16 ton, jego budowę wspomogły finansowo fundusze Nadrenii-Palatynatu i darowizny parafian.
Galeria
Przypisy
Kościół św. Floryna Floryna Kategoria:Świątynie luterańskie w Niemczech Kategoria:Zabytkowe kościoły w Niemczech Kategoria:Architektura romańska w Niemczech Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Floryna