Ostatni most (niem. Die letzte Brücke) – austriacko-jugosłowiański dramat wojenny z 1954 roku w reżyserii Helmuta Käutnera.
Fabuła Jugosławia podczas II wojny światowej. Niemiecka lekarka Helga zostaje uprowadzona przez partyzantów celem leczenia żołnierzy ich oddziału. Jest to dla niej moralny dylemat – z jednej strony jej zawodowym obowiązkiem jest niesienie pomocy rannym i chorym, z drugiej wie, że w ten sposób pomaga wrogowi. W końcu poczucie obowiązku bierze górę, jednak Helga przypłaca to życiem – ginie w jednej z potyczek na tytułowym moście rozdzielającym walczące strony.
Obsada aktorska
Odbiór Świat Ostatni most przyniósł jego reżyserowi Helmutowi Käutnerowi międzynarodowe uznanie i był jego wielkim sukcesemMichalik...,. Spotkał się z bardzo życzliwym przyjęciem krytyków. Bosley Crowther z The New York Times tuż po premierze pisał o nim jako o jednym z najważniejszych europejskich filmów o wojnie. Był nominowany do nagród w kilkunastu nagród świata filmu, m.in. na MFF w Cannes w 1954 roku.
Polska Film miał swoją premierę w Polsce jesienią 1956 roku. Obejrzało go niewiele ponad 700 tys. widzów co klasyfikowało go na odległym, sześćdziesiątym miejscu premier polskiego kina 1956 roku. Bardzo spodobał się jednak krytykom. W wydaniu listopadowym tygodnik Film zamieścił na okładce kadr z filmu z Marią Schell oraz opublikował entuzjastyczną recenzję. Anna Przewłocka pisała w niej o znakomitym filmie. Chwaliła scenariusz (precyzyjnie stopniowana dramaturgia), kunszt reżyserii (doskonałe połączenie zarówno szczegółów jak i scen o charakterze epickim), aktorstwo Schell oraz zdjęcia. "Jest się czego uczyć u Käutnera" – kończyła swój wywód. Co ciekawe pisała o obrazie jako o filmie niemieckim. Inny polski krytyk – Jerzy Płażewski – uważał po latach, że film "wpłynął na losy sztuki filmowej w ogóle". Po kilkudziesięciu latach również świadomie określał obraz jako film niemiecki.
Po kilkudziesięciu latach od premiery obraz uznany został za jeden z niewielu ambitnych filmów niemieckojęzycznych tamtych lat. Również jako apel do ludzkości – ważny wkład w porozumienie narodów. Wskazywano na jego realizm, niepatetyczność i wiarygodność.
Sukces filmu się początkiem kariery dla Marii Schell.
Plenery Zdjęcia do filmu kręcono na terenie ówczesnej Jugosławii (Bośnia i Hercegowina), w Mostarze i dolinie Neretwy (Počitelj).
Nagrody i nominacje RokNazwa/WydarzenieNagroda/KategoriaNominowanyRezultat19547. MFF w CannesZłota PalmaHelmut KäutnerPrix InternationalHelmut KäutnerWyróżnienie SpecjalneMaria SchellNagroda OCICHelmut Käutner1954Niemiecka Nagroda Filmowanajlepsza reżyseriaHelmut Käutnernajlepszy aktor pierwszoplanowyBernhard Wickinajlepsza aktorka pierwszoplanowaMaria Schellnajlepsza aktorka drugoplanowaTilla Durieuxnajlepsza aktorka drugoplanowaBarbara Rütting1955Nagroda Jussinajlepsza aktorka zagranicznaMaria Schell1954Bambinajlepszy filmHelmut Käutnernajlepsza aktorkaMaria Schell
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Ostatni most na stronie Cinema Austriaco
Kategoria:Austriackie dramaty wojenne Kategoria:Austriackie filmy o II wojnie światowej Kategoria:Austriackie filmy z 1954 roku Kategoria:Jugosłowiańskie filmy z 1954 roku Kategoria:Filmy kręcone w Mostarze Kategoria:Filmy w reżyserii Helmuta Käutnera Kategoria:Austriackie filmy zrealizowane w koprodukcji międzynarodowej Kategoria:Jugosłowiańskie filmy zrealizowane w koprodukcji międzynarodowej