Włodzimierz Zieliński (ur. 18 sierpnia 1887 w Sosnowcu, zm. 13 marca 1957 w Bytomiu) – polski działacz komunistyczny, robotnik, w 1945 prezydent Dąbrowy Górniczej.
Życiorys Uczył się w Szkole Aleksandryjskiej i Sosnowieckiej Szkole Realnej (instytucjach założonych przez sosnowieckiego właściciela przędzalni, Heinricha Dietla). Uczestniczył w rewolucji 1905 roku. W 1911 pracował w dąbrowskiej drukarni Stanisława Święckiego w Dąbrowie Górniczej. Był wielokrotnie więziony ze względu na przekonania komunistyczne zarówno w II Rzeczypospolitej, jak i w czasie II wojny światowej. Na przełomie stycznia i lutego 1945 został wiceprezydentem Dąbrowy Górniczej, a po rezygnacji Jakuba Dąbskiego od 14 marca do 21 kwietnia był prezydentem miasta. Odwołano go wskutek braku podporządkowywania się wyższym instancjom Polskiej Partii Robotniczej, do której należał. Następnie przeszedł do pracy w przemyśle.
Został pochowany na cmentarzu w Sosnowcu-Pogoni.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Sosnowcu Kategoria:Pochowani w Sosnowcu Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy drukarze Kategoria:Prezydenci Dąbrowy Górniczej Kategoria:Prezydenci miast Polski Ludowej Kategoria:Uczestnicy rewolucji w Królestwie Polskim (1905–1907) Kategoria:Wiceprezydenci miast Polski Ludowej Kategoria:Więźniowie polityczni w II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1957