Kanał Nikaraguański () – potoczna nazwa, która przyjęła się dla kanału, planowanego w ramach porzuconego, hongkońskiego konceptu Nicaraguan Canal and Development Project. Poprzednie plany W przeszłości Brytyjczycy dążyli do opanowania wybrzeża Oceanu Atlantyckiego i planowali otworzyć w tym kraju kanał, który połączy Atlantyk z Pacyfikiem, plany te jednak nie powiodły się, a kanał ostatecznie został zbudowany w Panamie i otwarty w 1914 roku.
Również wśród polityków amerykańskich, takich jak Henry Cabot Lodge, pojawiały się głosy, że jego budowa byłaby zapewnieniem realizacji amerykańskiej racji stanuHoward Zinn, Ludowa historia Stanów Zjednoczonych. Od roku 1492 do dziś, tłum. Andrzej Wojtasik, Wyd. Krytyki Politycznej, Warszawa 2016, s. 391.. Hongkoński plan W 2013 roku, hongkoński biznesmen i potentat telekomunikacyjny, Wang Jing, zaproponował budowę Wielkiego Kanału Nikaraguańskiego, który miałby być szerszy i głębszy od położonego bardziej na południu Kanału Panamskiego.
Podzieloną na pół Nikaraguę miałby łączyć tylko jeden most, a realizacja projektu wymagałaby przesiedlenia 30 tysięcy ludzi.
Pierwsze prace rozpoczęto w 2014 i w większości zostały wstrzymane w 2018 roku w związku z licznymi zastrzeżeniami dotyczącymi potencjalnego wpływu na środowisko oraz utratą finansowania ze strony Wanga, który stracił około 85% majątku w wyniku krachu giełdowego w Chinach w 2015 roku.
Koszty projektu pierwotnie wyceniono na 50 miliardów dolarów amerykańskich. Przypisy
Kategoria:Geografia Nikaragui Kategoria:Geografia Pacyfiku Kategoria:Ocean Atlantycki Kategoria:Kanały wodne Kategoria:Zaniechane projekty budowlane i inżynieryjne