Václav Kaprál (ur. 26 marca 1889 w Určicach, zm. 6 kwietnia 1947 w Brnie) – czeski kompozytor, pianista i pedagog.
Życiorys W latach 1907–1910 kształcił się u Leoša Janáčka w szkole dla organistów w Brnie. W 1911 roku założył własną szkołę muzyczną, w której uczył gry na fortepianie. Uzupełniające studia muzyczne odbył w latach 1919–1920 w Pradze u Vítězslava Nováka (kompozycja) i Adolfa Mikeša (fortepian) oraz w latach 1924–1925 w Paryżu u Alfreda Cortota. Od 1925 do 1936 roku wykładał na Uniwersytecie w Brnie, następnie został wykładowcą brneńskiego konserwatorium. Od 1935 roku był członkiem Czeskiej Akademii Nauk i Sztuk (Česká akademie věd a umění). W 1936 roku został wybrany na wiceprzewodniczącego sekcji czechosłowackiej Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej. Podczas II wojny światowej był przez trzy lata więźniem obozu koncentracyjnego w Svatobořicach. Po wojnie wrócił do pracy pedagogicznej, był jednym z organizatórów Akademii Sztuk Scenicznych im. Leoša Janáčka w Brnie.
Początkowo tworzył w stylistyce romantycznej, z czasem pod wpływem Janáčka i Nováka zaadaptował nowsze środki dźwiękowe.
Jego córką była kompozytorka Vítězslava Kaprálová.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Czescy kompozytorzy Kategoria:Czescy pianiści Kategoria:Czescy pedagodzy muzyczni Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1947 Kategoria:Więźniowie niemieckich obozów koncentracyjnych