Antoni Gabrel (ur. 11 kwietnia 1935 w Skindzierzu, zm. 2 listopada 2016 w Łodzi) – polski duchowny, misjonarz, salezjanin, poeta i pisarz.
Życiorys Był absolwentem filozofii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1962. W latach 1965–1972 był duszpasterzem akademickiego ośrodka „Węzeł” w Łodzi, następnie zaś w latach 1972–1979 proboszczem łódzkiej parafii św. Teresy i dyrektorem wspólnoty zakonnej.
W latach 1980–1990 był misjonarzem w Hondurasie, początkowo jako rektor Niższego Seminarium Duchownego „San José” w Tegucigalpie (1980–1987), wiceproboszcz parafii Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Tegucigalpie oraz proboszcz parafii w Yuscarán (1987–1990). Ponadto prowadził zajęcia w filii prywatnego uniwersytetu, prowadził posługę wśród uchodźców z Nikaragui, dzieci z domów dziecka i partyzantów z Contras. Był także asystentem młodzieżowego ruchu katolickiego „ESCOGE”, kapelanem więzienia i szkół katolickich.
Po powrocie do Polski był organizatorem i dyrektorem (1991–1995) domu zakonnego oraz Zespołu Szkół Salezjańskich w Łodzi, zaś od 1995 był dyrektorem domu zakonnego i Salezjańskiej Policealnej Szkoły Biznesu i Administracji w Poddębicach. W 2000 został kapłanem w parafii Matki Bożej Miłosierdzia na osiedlu Północ w Suwałkach i redaktorem gazety parafialnej „Nasz Zwiastun”. W latach 2011–2015 pełnił posługę kapłańską w Warszawie i Żyrardowie. Od 2015 przebywał w Łodzi, gdzie zmarł i został pochowany na cmentarzu na Dołach w kwaterze salezjańskiej.
Był członkiem Komisji Episkopatu Polski ds. Misji oraz wiceprezesem „Fundacji Przedsiębiorczości”.
Publikacje Gabrel był autorem tomików poezji oraz utworów prozatorskich, w tym m.in.: „Sny rzek leniwych” (1998), „Wołanie zahoryzontów” (1999), „Przez zielony las” (1999), „Mąka młynarza ze Zgierza” (2001), „Na jaćwieskiej przyzbie” (2002), „Igraszki podpsalmów suwalskich” (2003), „Bumerang miłości” (2005), „Radość i nadzieja” (2006), „Bliżej Pana” (2008), „Dotyk kaktusa (2011), „Piknik pod aureolą” (2012), „Mądrość piaskownicy” (2014), „Listonosz idzie” (2016), „Deptak przyjaźni” (2016).
Wyróżnienia Odznaka „Za zasługi dla Miasta Łodzi” (1993), Nagroda ODISS za kierowanie ośrodkiem duszpasterstwa akademickiego „Węzeł” oraz za działalność społeczną i propagowanie katolickiej nauki społecznej.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Zmarli w 2016 Kategoria:Polscy misjonarze katoliccy Kategoria:Polscy duchowni salezjańscy Kategoria:Pochowani na cmentarzu Doły w Łodzi Kategoria:Ludzie związani z Tegucigalpą Kategoria:Duchowni związani z Łodzią Kategoria:Duchowni związani z Suwałkami Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Za Zasługi dla Miasta Łodzi” Kategoria:Polscy poeci XXI wieku Kategoria:Polscy poeci XX wieku Kategoria:Poeci katoliccy Kategoria:Pisarze katoliccy Kategoria:Absolwenci Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II