Belytinae – podrodzina błonkówek z infrarzędu owadziarek i rodziny Diapriidae.
Morfologia Błonkówki drobnych rozmiarów. Osadzone wysoko ponad nadustkiem, na wyraźnie zaznaczonym występie czoła czułki mają dość mocno wydłużone trzonki. Samice mają biczyk złożony z od dziesięciu do trzynastu (zwykle z trzynastu) członów, u samców natomiast biczyk buduje dwanaście członów, z których pierwszy jest zmodyfikowany. Skrzydło przednie charakteryzuje się stosunkowo kompletnym jak na przedstawicieli nadrodziny użyłkowaniem. Zazwyczaj obecne są trzy zamknięte komórki – kostalna, medialna i radialna. Metasoma ma drugi tergit w formie jednej, dużej płytki. Synapomorfią podrodziny jest obecność na drugim jej sternicie pary podłużnych rowków, czasem przedłużonych na kolejne sternity lub uzupełnionych listewką. W rowki te wchodzą boczne krawędzie drugiego tergitu.
Ekologia i występowanie Owady te występują najczęściej na stanowiskach wilgotnych. Są wewnętrznymi parazytoidami stadiów rozwojowych muchówek z rodzin ziemiórkowatych i grzybiarkowatych.
Podrodzina kosmopolityczna. Największą różnorodność gatunkową i liczebność osiąga w chłodniejszych lasach strefy umiarkowanej półkuli południowej.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1856 roku przez Arnolda Förstera pod nazwą Belytoidae. Na przestrzeni wieków traktowany bywał z rangą rodziny, podrodziny lub plemienia. Współcześnie klasyfikuje się go jako podrodzinę w obrębie Diapriidae. Zalicza się doń około 60 opisanych rodzajów:
W zapisie kopalnym takson znany jest od albu w kredzie.
Przypisy
Kategoria:Diapriidae