Alois Simandl Piňos (ur. 2 października 1925 w Vyškovie, zm. 19 września 2008 w Brnie) – czeski kompozytor.
Życiorys Ukończył studia w zakresie nauk leśnych w Brnie (1953). Jednocześnie uczył się kompozycji u Viléma Petrželki w konserwatorium w Brnie (1948–1949) oraz u Jaroslava Kvapila w Akademii Sztuk Scenicznych im. Leoša Janáčka (1949–1953). W 1964 i 1965 roku uczestniczył w Międzynarodowych Letnich Kursach Nowej Muzyki w Darmstadcie, w 1966 roku brał także udział w seminarium muzyki elektronicznej w Monachium. W latach 1984–1994 był wykładowcą kursów darmsztadzkich. W 1967 roku współtworzył awangardową grupę kompozytorską, zajmującą się tworzeniem muzyki kolektywnej. Od 1953 roku był wykładowcą Akademii Sztuk Scenicznych im. Leoša Janáčka w Brnie, w 1990 roku otrzymał tytuł profesora. Prowadził kursy mistrzowskie w Wiedniu, Fryburgu Bryzgowijskim, Malmö i Rydze.
Twórczość W początkowym okresie nawiązywał do tradycji muzyki czeskiej. Od początku lat 60. XX wieku w twórczości kompozytorskiej Piňosa zaznaczyły się tendencje awangardowe. Na bazie techniki dwunastotonowej stworzył indywidualne rozwiązania dźwiękowe, operując w miejsce serii grupami kilkudźwiękowymi, układającymi się w pełny materiał dodekafoniczny. Swoje koncepcje teoretyczne zawarł w pracy Tónové skupiny (Praga 1971). Tworzył kompozycje audiowizualne, eksperymentował także z kompozycją kolektywną, pisząc utwory wspólnie m.in. z Milošem Štědroniem i Ivo Medkiem.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Czescy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 2008 Kategoria:Ludzie urodzeni w Vyškovie Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Scenicznych im. Leoša Janáčka w Brnie