mały|Region Setomaa zaznaczony na mapie Estonii - Hella Keem badała dialekty z tego terenu Hella Keem (także: Ella Keem; ur. 6 kwietnia 1915 r. w Keema, parafia Vaabina - zm. 27 grudnia 1997 r. w Tartu) – estońska językoznawczyni i etnografka.
Życiorys W latach 1936-1943 studiowała język estoński, etnografię i języki ugrofińskie na Uniwersytecie w Tartu. W następstwie niemieckiej okupacji Estonii, podczas II wojny światowej, Keem została aresztowana w 1943 roku i spędziła rok w więzieniu. Następnie aresztowano ją w 1945 roku w okresie radzieckiej okupacji Estonii: spędziła pięć lat w więzieniu; została zwolniona w 1950 roku. W latach 1950–57 pracował jako tkaczka w Fundacji Sztuki Tartu. Od 1957 do 1993 roku pracowała jako asystentka laboratoryjna w Instytucie Języka i Literatury Estońskiej Akademii Nauk SRR.
Jej głównymi dziedzinami badań były dialekty tartuskie i język võro z regionu Setomaa. Była najbardziej płodną kolekcjonerką dialektów w Estonii: w sumie utworzyła 229 615 etykiet słów, ponad 4000 stron tekstów i nagrała 690 godzin nagrań dźwiękowych.
Nagrody 1990 Państwowa Nagroda F.J. Wiedemanna
1997 Nagroda Bernarda Kangro
Publikacje Tartu murde tekstid. Eesti murded III (1970) Tartumaa saja-aastaste jutud (1995) Võru keel (1997) Johannes Gutslaffi grammatika eesti keel ja Urvaste murrak (1998, w książce: J. Gutslaff. Grammatilisi vaatlusi eesti keelest) Võru murde tekstid. Eesti murded VI (2002, z I. Käsi)
Przypisy
Linki zewnętrzne Hella Keem śpiewa tradycyjną piosenkę, której nauczyła się od Ann Ismael ze wsi Kanepi
Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1997 Kategoria:Estońscy naukowcy Kategoria:Estońscy folkloryści