Bronisław Szulewski (ur. 1909, zm. 2004) – polski żołnierz, inżynier rolnictwa, architekt i urbanista, jeden z projektantów Nowej Huty.
Życiorys W 1934 roku ukończył naukę na Wydziale Ogrodnictwa Ozdobnego w Państwowej Szkole Ogrodnictwa w Poznaniu. Rok później podjął zatrudnienie w krakowskim Związku Towarzystwa Ogródków Działkowych, a w 1937 roku zainaugurował naukę na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego. mały|Róże kwitnące na alei Róż – prawdopodobny pomysł Szulewskiego mały|Park Ratuszowy, projektu Szulewskiego W okresie wojennym służył w szeregach Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Uczestniczył m.in. w walkach o Monte Cassino w 1944 roku. Po zakończeniu działań wojennych kształcił się na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu w Bolonii, by od 1947 roku kontynuować naukę na UJ. Studia te sfinalizował w 1949 roku, obejmując na uczelni posadę asystenta.
Pracę w zawodzie projektanta zieleni rozpoczął w strukturach Zarządu Miasta w Krakowie (Biuro Projektów Wydziału Parków i Zieleńców). Od 1950 roku był związany z Centralnym Biurem Projektów i Studiów Budownictwa Osiedlowego ZOR, pracując na rzecz miasta Nowa Huta.
Został członkiem krakowskiego oddziału Stowarzyszenia Architektów Polskich. Wstąpił od zespołu Tadeusza Ptaszyckiego, projektującego miasto Nową Hutę. Jest autorem projektu nowohuckiej zieleni, której nasadzenia zrealizowano do 1958 roku. Przypisuje mu się autorstwo pierwotnej koncepcji roślinnej Alei Róż (w tym decyzję o nasadzeniu róż poliantów). Zaprojektował również park Ratuszowy.
Karierę zawodową kontynuował w Miastoprojekcie-Kraków, gdzie pracował do lat 70. XX wieku. W tym okresie przygotowywał projekty terenów zielonych dla osiedli krakowskich, jak również dla Nowych Tychów i Krynicy.
W 1962 roku został uhonorowany Brązową Odznaką SARP. Zmarł w 2004 roku.
Wyrok i praca przymusowa Został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD we Lwowie 24 czerwca 1940 roku. Początkowo przetrzymywano go w lwowskim więzieniu. Następnie został deportowany transportem kolejowym do łagru w rejonie Suchobezwodnaja (obwód gorkowski). Podróż trwała dwa tygodnie; w jej czasie racje żywnościowe ograniczały się do kawałka chleba i łyżki cukru, a przydział wody wynosił jedno wiadro na 40 osób.
Szulewskiemu odczytano wyrok skazujący go na trzy lata obozu pracy. Warunki bytowe w obozie charakteryzowały się brakiem higieny i plagą pasożytów w barakach mieszkalnych.
Odzyskał wolność 27 września 1941 roku. Po zwolnieniu udał się do Buzułuku.
Przypisy
Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Architekci związani z Krakowem Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Polscy urbaniści Kategoria:Zmarli w 2004