Stephen Geoffrey Cottrell (ur. 31 sierpnia 1958 w Leigh-on-Sea) – brytyjski duchowny anglikański, od 2004 do 2010 biskup pomocniczy Oksfordu, w latach 2010–2020 biskup Chelmsford, od 2020 arcybiskup metropolita Yorku i prymas Anglii. Od 2014 członek Izby Lordów.
Historia Kształcił się w Belfairs High School w Leigh-on-Sea i na Polytechnic of Central London. Przez krótki czas pracował w przemyśle filmowym i w londyńskim St Christopher’s Hospice. W 1981 rozpoczął studia na anglikańskiej uczelni w Oksfordzie, w wieku 25 lat wyświęcony na diakona. Uzyskał tytuł naukowy Master of Arts na .
W latach 80. posługiwał przy parafii Chrystusa i św. Pawła w , a w latach 1988–1993 – parafii św. Wilfryda w Chichesterze, jednocześnie będąc wicedyrektorem ds. studiów pastoralnych na . Następnie objął funkcje misjonarza diecezjalnego oraz kapelana biskupiego ds. ewangelizacji w . W 1998 został członkiem zespołu Springboard zajmującego się ewangelizacją. W 2001 mianowany kanonikiem kapituły katedralnej w Peterborough.
6 stycznia 2004 nominowany na urząd biskupa pomocniczego Oksfordu z tytułem biskupa Reading. Święcenia biskupie przyjął 4 maja 2004 z rąk arcybiskupa Rowana Williamsa w katedrze św. Pawła w Londynie.
22 marca 2010 ogłoszony biskupem diecezji Chelmsford, urząd objął 6 października 2010, a 27 listopada 2010 odbył ingres do katedry w Chelmsford. 25 marca 2014 wprowadzony do Izby Lordów jako jeden z lordów duchownych.
W grudniu 2019 ogłoszony następcą abpa Johna Sentamu jako arcybiskup Yorku i prymas Anglii. 11 czerwca 2020 jego nominacja przez królową Elżbietę II została formalnie zatwierdzona przez kapitułę katedralną w Yorku. W niedzielę, 18 października 2020, odbył ingres do York Minster.
W 2023 arcybiskup określił tekst modlitwy Ojcze nasz jako problematyczny ze względu na jego patriarchalny wydźwięk. Jego wypowiedź spotkała się z aprobatą m.in. walijskiej posłanki Partii Pracy , lecz została skrytykowana przez środowiska konserwatywne, które podkreśliły biblijną genezę słów modlitwy.
7 stycznia 2025 tymczasowo objął funkcję duchowego przywódcy Kościoła Anglii po rezygnacji arcybiskupa Canterbury Justina Welby’ego, którą sprawował do momentu zatwierdzenia wyboru nowej arcybiskup Sarah Mullally 28 stycznia 2026.
Życie prywatne Ma żonę Rebeccę i trzech synów.
Przypisy
Kategoria:Arcybiskupi Yorku Kategoria:Członkowie Izby Lordów Kategoria:Duchowni anglikańscy Kategoria:Urodzeni w 1958