Music Is Our Friend: Live in Washington and Albany – album koncertowy King Crimson, wydany 19 listopada 2021 w Europie i USA nakładem Discipline Global Mobile jako podwójny CD oraz digital download (19 plików FLAC). 22 grudnia album ukazał się w Japonii nakładem miejscowej wytwórni Wowow Entertainment, Inc..

W 2023 roku wydana została wersja winylowa (3 LP).

Album Historia i muzyka W lipcu 2021 roku na Florydzie King Crimson rozpoczął swoją trasę koncertową po Ameryce Północnej, zaplanowaną pierwotnie na 2020 rok, ale przełożoną o rok z powodu pandemii COVID-19. Album Music is our Friend, nazwany na cześć trasy koncertowej, z której pochodzą nagrania, jest oficjalnym bootlegiem zawierającym wszystkie ostatnie występy King Crimson w Ameryce Północnej w Waszyngtonie z września 2021 roku. Zestaw nagrań uzupełniły cztery utwory z koncertu Friends and Family, który odbył się pod koniec sierpnia 2021 roku w The Egg w Albany na otwarcie drugiego etapu trasy. Zespół zaprezentował utwory wykonywane już wcześniej, ale niektóre aranżacje zostały przerobione i różniły się od tych z poprzednich tras. Wśród nich znalazła się odrestaurowana środkowa część „Larks' Tongues In Aspic Part One”, która nie była grana od 1973 roku, improwizacje Tony’ego Levina na kontrabasie w „Neurotica”, emocjonalny „Starless” i ciężka interpretacja „21st Century Schizoid Man” na bis. Występ King Crimson w Waszyngtonie był symbolicznym (choć nie zaplanowanym) powrotem do punktu wyjścia ponieważ nawiązywał do pierwszej trasy koncertowej zespołu po Ameryce Północnej w 1969 roku; pierwszym utworem, który King Crimson zagrał w Stanach Zjednoczonych na swoim pierwszym koncercie w Goddard College w Montpelier w stanie Vermont 29 października 1969 roku, był ten sam utwór, który zakończył trasę obecnego składu 52 lata później – „21st Century Schizoid Man” z albumu In the Court of the Crimson King.

Lista utworów CD Lista i informacje według Discogs: Disc 1

Disc 2

Lista utworów LP Lista według Discogs:

Side A

Side B

Side C

Side D

Side E

Side F

Muzycy Robert Fripp – gitara i instrumenty klawiszowe Jakko Jakszyk – gitara, śpiew Tony Levin – gitary basowe, stick Mel Collins – saksofony i flet Pat Mastelotto – perkusja Jeremy Stacey – perkusja, instrumenty klawiszowe Gavin Harrison – perkusja

Personel techniczny David Singleton – produkcja, mastering produkcyjny, zdjęcia Alex R Mundy – mastering produkcyjny Tony Levin – zdjęcia Francesca Sundsten – obraz na okładce Ben Singleton – design okładki, logo i plakatu koncertowego Hugh O’Donnell – design, layout

Odbiór Opinie krytyków RecenzjePublikacjaOcena All About Jazz Classic Rock Prog Archives Warthur z Prog Archives dał wydawnictwu maksymalną notę. Music Is Our Friend był, jego zdaniem, zwieńczeniem ery późnego okresu odrodzenia King Crimson, skupionego na koncertach, „nie tak długim, jak niektóre encyklopedyczne wydawnictwa koncertowe, ale też nie zbędnym, ponieważ tym razem panuje tu inna atmosfera: melancholia związana z końcem tej ery zespołu miesza się z nadzieją wynikającą z możliwości ponownego występowania po tym, jak lockdowny związane z COVID-19 zakłóciły plany tras koncertowych”.

John Kelman z magazynu All About Jazz ocenił wysoko album dając mu cztery i pół gwiazdki (na pięć). Jego zdaniem tym, co decyduje o sile ówczesnego składu King Crimson jest wspólna interpretacja muzyki, sięgającej 52 lata wstecz, ale zaprezentowanej na albumie jako „zarówno odświeżająco nowa, jak i wciąż aktualna”. Każda piosenka na Music is Our Friend zastąpiła wszystkie wcześniejsze wersje na żywo jako „ostateczne”, ponieważ „praktycznie każdy utwór pokazuje rozwój i namacalną zmianę paradygmatu kolektywu w stosunku do jego wewnętrznej chemii”.

Również Hugh Fielder z magazynu Classic Rock wysoko ocenił album (cztery gwiazdki na pięć), zauważając, że zespół w siedmioosobowym składzie (z trzema perkusistami) „przyspieszył gruntowny przegląd [swojego] poprzedniego katalogu”, czego rezultaty były wyraźnie słyszalne na Radical Action z 2016 roku, a zapoczątkowane wtedy zmiany były kontynuowane. Zdaniem recenzenta tym, co wydawało się pobudzać zespół do działania, było „pandemiczne pandemonium”, otaczające w 2021 roku jego trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych.

Zdaniem Johna Bungeya z London Jazz News King Crimson „wydaje się być najlepszym na świecie tribute bandem, dostarczającym tłumom przyjemny zestaw starych utworów podczas podobno ostatniej trasy koncertowej zespołu w USA”. Recenzent użył określenia „tribute band”, ponieważ King Crimson w składzie z 2013 roku nastawił się głównie na granie starego materiału, tworząc niewiele nowych utworów. Skład ten „może pochwalić się tym, że często poprawia oryginał – jest bardziej zdolny do wykorzystania potencjału muzyki niż składy, które zastępuje”. Autor zwrócił ponadto uwagę na grę saksofonisty i flecisty Mela Collinsa, którego improwizację w „Pictures of a City” nazwał „post-Coltrane’owskim tenorowym wybuchem”. W utworze „Larks' Tongues In Aspic, Part I” usłyszał „zawadiackość”, której nie miało – jego zdaniem – wykonanie studyjne z 1973 roku.

Listy tygodniowe +2021KrajListaPozycjaSzkocjaScottish Albums Chart59Wielka Brytania Official Albums Chart Update 94 Official Independent Albums19Official Progressive Albums Chart8Official Rock & Metal Albums Chart6

Przypisy

Kategoria:Albumy koncertowe King Crimson Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2021 Kategoria:Albumy Discipline Global Mobile Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Davida Singletona