Michał Gajdus (ur. w 1989 r. w Grudziądzu) – polski adwokat, działacz na rzecz praw człowieka i praworządności, prawnik specjalizujący się w prawie cywilnym, prawie własności przemysłowej i prawie Unii Europejskiej, arbiter w Sądzie Arbitrażowym Krajowej Izby Gospodarczej, od 2024 wiceprzewodniczący Rady Nadzorczej Orlen S.A.. Wielokrotnie występował przed polskimi i europejskimi sądami i trybunałami jako pełnomocnik polskich sędziów w czasie kryzysu praworządności w Polsce.
Życiorys Pochodzi z Łasina. Jest absolwentem I Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Chrobrego w Grudziądzu. W 2013 roku ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego z wynikiem celującym, po czym podjął na macierzystej uczelni studia doktoranckie z zakresu nauk prawnych. Ukończył również międzynarodowe stosunki gospodarcze w ramach Kolegium Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim.
W 2017 r. zdał egzamin adwokacki i rozpoczął wykonywanie zawodu. W latach 2021–2023 był zastępcą Rzecznika Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w Warszawie. Jednocześnie zaangażował się w działalność samorządu adwokackiego, zasiadając m.in. w komisjach przy Naczelnej Radzie Adwokackiej i Okręgowej Radzie Adwokackiej w Warszawie. Został sędzią Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury.
Od 6 lutego 2024 do października 2025 z rekomendacji Skarbu Państwa był członkiem Rady Nadzorczej Orlen S.A., będąc także jej wiceprzewodniczącym.
Pełnomocnik sędziów w czasach kryzysu praworządności w Polsce Od 2017 r. zaangażowany w obronę praworządności w czasie kryzysu wokół Sądu Najwyższego i kryzysu konstytucyjnego w Polsce. W ramach działalności pro publico bono reprezentował i bronił polskich sędziów m.in. przed Izbą Dyscyplinarną Sądu Najwyższego, przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka i Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a także przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Był pełnomocnikiem i obrońcą w postępowaniach dyscyplinarnych m.in. przeciwko sędziom Maciejowi Ferkowi, Joannie Hetnarowicz-Sikorze, Annie Głowackiej, Bartłomiejowi Staroście, Krzysztofowi Chmielewskiemu i Maciejowi Rutkiewiczowi. Jako obrońca sędziów występował przed Izbą Dyscyplinarną i Izbą Odpowiedzialności Zawodowej wraz z Prezesem SN Piotrem Prusinowskim i sędziami SN Jarosławem Matrasem i Michałem Laskowskim.
Autor jednych z pierwszych uwzględnionych wniosków o wydanie środków tymczasowych przez Europejski Trybunał Praw Człowieka w sprawach dotyczących praworządności w Polsce. Występuje pro publico bono przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka. Występuje również w Europejskim Trybunale Praw Człowieka przeciwko kontrowersyjnym nominacjom sędziowskim na wniosek nowej Krajowej Rady Sądownictwa.
Był jednym z pełnomocników w sprawie zakończonej wyrokiem TSUE z 2 marca 2021 r., C-824/18, w której Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że nowa Krajowa Rada Sądownictwa nie spełnia wymogów niezależności oraz że jej uchwały podlegają kontroli sądowej przez niezależny i ustanowiony ustawą sąd.
Występował również w polskich sądach jako pełnomocnik procesowy Stowarzyszenia Sędziów Polskich Iustitia. Współpracuje z Komitetem Obrony Sprawiedliwościhttps://wolnesady.org/files/3000-dni-bezprawia-Raport-WS-1.pdf.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Działacze praw człowieka Kategoria:Ludzie urodzeni w Grudziądzu Kategoria:Polscy adwokaci Kategoria:Polscy cywiliści Kategoria:Urodzeni w 1989