Giovanni Marco Rutini (ur. 25 kwietnia 1723 we Florencji, zm. 22 grudnia 1797 tamże) – włoski kompozytor.
Życiorys W latach 1739–1744 kształcił się w Conservatorio della Pietà dei Turchini w Neapolu, gdzie jego nauczycielami byli Leonardo Leo (kompozycja), Nicola Fago (klawesyn) i Vitoantonio Pagliarulo (skrzypce). Od 1748 do 1757 roku przebywał w Pradze, gdzie wystawiał swoje opery w teatrze Giovanniego Battisty Locatellego i uczył gry na klawesynie w domach niemieckiej arystokracji. W 1757 roku wyjechał do Petersburga, gdzie był dyrygentem orkiestry hrabiego Szeremietiewa i uczył gry na klawesynie przyszłą carycę Katarzynę II. W 1761 roku wrócił do Włoch. W 1762 roku został wybrany na członka Accademia Filarmonica w Bolonii. Wystawiał swoje opery w Cremonie, Wenecji, Genui i Livorno. W 1769 roku otrzymał tytuł kapelmistrza dworu książęcego w Modenie.
Twórczość Tworzył muzykę operową i instrumentalną, był przedstawicielem szkoły neapolitańskiej. Początkowo tworzył w stylu galant. Przyczynił się do rozwoju klasycznej sonaty klawiszowej i przejścia z sonaty klawesynowej do fortepianowej, jego dokonania na tym polu wyprzedzają stylistycznie wczesne dzieła fortepianowe Haydna i Mozarta. Jego sonaty mają przeważnie 2- lub 3-częściową budowę, większość utrzymana jest w tempie umiarkowanym i szybkim, w roli finału stosowana jest najczęściej gigue lub menuet.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1723 Kategoria:Zmarli w 1797 Kategoria:Ludzie urodzeni we Florencji