Środek żywienia zwierząt – zespół składników pokarmowych mających na celu zaspokojenie wymagań pokarmowych zwierząt w zależności od ilości, jakości i postaci pokarmu odpowiednio do ich użytkowości.Celem ustawy z 1939 r. było zapewnienie zwierzętom karmy zdrowej, świeżej, różnorodnej i tereściwej, poprzez system kontroli poszczególnych ogniw odpowiedzialnych za żywienie zwierząt.

Ustawa o środkach żywienia zwierząt z 1939 r. Na podstawie ustawy z 1939 r. o nadzorze nad niektórymi środkami żywienia zwierząt ustanowiono regulacje prawne dotyczące procedur wytwarzania i kontroli środków żywienia zwierzątUstawa z dnia 13 lipca 1939 r. o nadzorze nad niektórymi środkami żywienia zwierząt. Dz. U. 1939 nr 63 poz. 419.

Nadzór na wykonaniem ustawy poruczono Ministrowi Rolnictwa i Reform Rolnych.

Występujące środki żywienia zwierząt Ustawa z 1939 r. obejmowała następujące środki żywienia zwierząt

otrąb, śruty, makuch i mączek pochodzenia roślinnego i zwierzęcego (pasz); środków chemicznych i roślinnych, deklarowanych przez wprowadzających je do obrotu jako dodatki do pasz, jeżeli nadzoru nad obrotem tymi środkami nie unormują odrębne przepisy; mieszanek wytworzonych zarówno z mieszania środków żywienia, jako też z mieszania tych środków z innymi środkami żywienia zwierząt.

Zakaz wprowadzania do obrotu Nie wolno było wprowadzać do obrotu:

pasz zepsutych; pasz zawierających większą procentową ilość zanieczyszczeń i domieszek szkodliwych dla zdrowia zwierząt, pasz z mniejszą procentową ilość składników odżywczych, istotnych dla danej paszy, większą procentową ilość wody, paszy zawierającej bezwartościowe domieszki, obce dla danej paszy, choćby domieszki te nie były dla zdrowia zwierząt szkodliwe i przez dodanie ich ilość składników odżywczych nie zmniejszyła się poniżej normy.

Uprawnienia organów nadzorczych Nadzór na jakością środków żywienia zwierząt należał do wojewódzkich i powiatowych władz administracji ogólnej. Minister Rolnictwa i Reform Rolnych ustalał zasady wykonywania nadzoru.

Organa władzy wykonywającej czynności nadzorcze miały prawo:

wstępu do wszelkich pomieszczeń przedsiębiorstw, zajmujących się produkcją lub wprowadzaniem do obrotu środków żywienia zwierząt; przeglądania ksiąg handlowych oraz wszelkiego rodzaju ksiąg gospodarczych, dokumentów i zapisków, jak również czynienia z nich odpisów, jeżeli to jest niezbędne w związku z wykonywaniem nadzoru; pobierania bezpłatnie próbek środków żywienia zwierząt, potrzebnych do przeprowadzenia analizy.

Zarządzenie z 1950 r. Na podstawie zarządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z 1950 r. w sprawie nadzoru nad niektórymi środkami żywienia zwierząt określono cechy zepsuciaZarządzenie Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 5 lipca 1950 r. w sprawie nadzoru nad niektórymi środkami żywienia zwierząt. M. P. 1950 nr 95 poz. 1206.

Za pasze zepsute uważano pasze, które miały niewłaściwy dla nich smak, woń lub wygląd wskutek:

procesów fermentacyjnych, procesów gnilnych w paszy lub surowcu, użytymi do wyrobu paszy, nadmiernego dla danego rodzaju paszy zjełczenia, porażenia paszy grzybkami, opanowanie paszy roztoczami, stęchłości, zmian wywołanych stosowaniem zbyt wysokiej temperatury przy wyrobie technicznym, innych podobnych przyczyn.

W zarządzeniu Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych określono:

dopuszczalna procentowa ilość zanieczyszczeń i domieszek, procentowa zawartość składników odżywczych istotnych w paszy wprowadzonych do obrotu, dopuszczalny procent zawartości wody, sposoby opakowania i napisy na opakowaniu, sposoby pobierania próbek, zasady wykonywania nadzoru nad paszami.

Nadzór na środkami Nadzór nad środkami żywienia zwierząt sprawowały organy wojewódzkich rad narodowych i powiatowych rad narodowych. Organy powyższe miały prawo wstępu do wszystkich magazynów, składów, pomieszczeń, w których znajdowały się środki żywienia zwierząt.

Zarządzenie z 1960 r. Na podstawie zarządzenia Ministrów Przemysłu Spożywczego i Skupu oraz Ministra Rolnictwa z 1960 r. w sprawie zlecenia Inspekcji Zbożowej nadzoru nad środkami żywienia zwierząt zlecono Inspekcji Zbożowej nadzór nad środkami żywienia zwierzątZarządzenie Ministrów Przemysłu Spożywczego i Skupu oraz Rolnictwa z dnia 22 września 1960 r. w sprawie zlecenia Inspekcji Zbożowej nadzoru nad środkami żywienia zwierząt. M. P. 1960 nr 76 poz.349. Zarządzenie pozostawało w związku z ustawą z 1952 r. o Inspekcji ZbożowejUstawa z dnia 9 czerwca 1952 r. o Inspekcji Zbożowej. Dz. U. 1952 nr 30 poz. 2002.

Przedmiotem działania Inspekcji Zbożowej w zakresie nadzoru nad środkami żywienia zwierząt była:

inspekcja skupu, produkcji oraz zbytu pasz w zakresie składowania, przetwórstwa i transportu, badanie i określenie jakości pasz.

Ustawa z 2001 r. Na podstawie ustawy z 2001 r. o środkach żywienia zwierząt określono zasady wytwarzania i stosowania środków żywienia zwierząt, zasady sprawowania nadzoru przez Inspekcję Weterynaryjną i Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-SpożywczychUstawa z dnia 23 sierpnia 2001 r. o środkach żywienia zwierząt. Dz. U. 2001 nr 123 poz. 1350Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 grudnia 2005 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o środkach żywienia zwierząt. Dz. U. 2005 nr 255 poz. 2143.

Środki żywienia zwierząt powinny być właściwej jakości, dostosowane do potrzeb żywieniowych zwierząt, dla których są przeznaczone i nie mogą szkodliwie wpływać na zdrowie zwierząt.

Zakaz wprowadzania do obrotu Zabrania się wytwarzania, wprowadzania do obrotu i stosowania w żywieniu zwierząt:

substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta- agonistycznym, w wypadku zwierząt gospodarskich- materiałów paszowych zawierających źródło białka, pochodzących z tkanek zwierząt, pasz zawierających substancje niepożądane w ilości przekraczającej dopuszczalną ich zawartość, pasz zepsutych, w szczególności o zmienionym smaku, zapachu i wyglądzie, w wyniku procesów fermentacyjnych, gnilnych i innych, spowodowanych działaniem drobnoustrojów, grzybów, roztoczy, temperatury, światła, wilgotności i upływu czasu.

Nadzór nad środkami Nadzór nad wytwarzaniem i stosowaniem środków żywienia zwierząt oraz nad obrotem nimi sprawują Inspekcja Weterynaryjna i Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

Inspekcja Weterynaryjna Inspekcja Weterynaryjna działa w zakresie:

warunków weterynaryjnych w zakresie zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa, mikrobiologicznej oceny oraz zawartości substancji niepożądanych,

Główny Lekarz Weterynarii prowadzi ewidencję przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania środków żywienia zwierząt oraz obrotu nimi, a także podmiotów wytwarzających mieszanki paszowe.

Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych działa w zakresie:

wartości pokarmowej środków żywienia zwierząt, zawartości substancji niepożądanych pochodzenia roślinnego lub substancji pochodzenia roślinnego, wymagań technicznych i organizacyjnych obowiązujących w zakresie wytwarzania i wprowadzania do obrotu środków żywienia zwierząt, prawidłowego oznakowania środków żywienia zwierząt wprowadzanych do obrotu.

Przypisy

Kategoria:Żywienie zwierząt gospodarskich