Serge Nigg (ur. 6 czerwca 1924 w Paryżu, zm. 12 listopada 2008) – francuski kompozytor.
Życiorys W wieku 10 lat podjął naukę gry na fortepianie u Ginette Martenot. W latach 1941–1945 studiował w Konserwatorium Paryskim u Simone Plé-Caussade (kontrapunkt i fuga) oraz Oliviera Messiaena (harmonia i kompozycja). Od 1946 do 1948 roku odbył także kurs techniki dodekafonicznej u René Leibowitza. W 1949 roku wspólnie z Rogerem Désormière’em, Louisem Dureyem i Charlesem Koechlinem założył lewicową Association Française des Musiciens Progressistes, odwołującą się do ogłoszonej w manifeście paryskim z 1948 roku zasady socrealizmu w muzyce. W latach 50. nawiązał współpracę z rozgłośnią ORTF, w 1956 roku został członkiem jej komitetu muzycznego. Od 1944 roku należał do Francuskiej Partii Komunistycznej, z którą zerwał po stłumieniu przez wojska radzieckie powstania węgierskiego. W latach 1967–1982 pełnił funkcję inspektora teatrów operowych we francuskim ministerstwie kultury. Od 1978 do 1989 roku wykładał kompozycję w Konserwatorium Paryskim. W latach 1982–1989 był przewodniczącym Sociéte National de Musique. W 1989 roku został wybrany na członka Académie des Beaux-Arts, w 1995 roku objął funkcję jej przewodniczącego.
Nagrodzony został Prix Italia (1958), Grand Prix Musical de la ville de Paris (1974), Grand Prix du SACEM (1978, 1991), Prix Florence Gould (1983), Prix René Dumensil (1987) i sześciokrotnie Grand Prix du Disque. W 1980 roku został odznaczony Legią Honorową.
Twórczość We wczesnym okresie swojej twórczości pozostawał pod wpływem Oliviera Messiaena. Następnie uległ wpływom René Leibowitza, jego Wariacje na fortepian i 10 instrumentów należą do najwcześniejszych utworów francuskich utrzymanych w ścisłej technice dwunastotonowej. Kompozytor szybko popadł jednak w konflikt między uprawianą przez siebie awangardową twórczością muzyczną a wymogami stawianymi muzyce przez ideologię komunistyczną, w wyniku czego odrzucił dodekafonię i dokonał znaczącego uproszczenia swojego języka dźwiękowego. W połowie lat 50. w twórczości Nigga nastąpił przełom artystyczny i próba poszukiwania własnego stylu, który łączyłby komunikatywność z osiągnięciami awangardy. Kompozytor posługiwał się wówczas różnorodnymi technikami, od ścisłej tonalności po elementy dodekafonii, poszukując inspiracji artystycznych w literaturze i malarstwie.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy }
Kategoria:Francuscy kompozytorzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Absolwenci Konserwatorium Paryskiego Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 2008