Andrzej Rychlicki (ur. 1561, zm. 1616) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy (sufragan) poznański oraz biskup in partibus infidelium enneńskim
Życiorys Pochodził z Uniejowa prawdopodobnie z rodziny mieszczańskiej, studiował w Bolonii, doktor teologii oraz obojga praw. Początkowo posługiwał jako notariusz, a następnie kanclerz u bp. Wawrzyńca Goślickiego. Od 1601 roku kanonik warszawski, od 1604 roku kanonik katedralny poznański, archidiakon pszczewski, a zaraz potem poznański. W 1605 roku uzyskał godność protonotariusza apostolskiego. 7 lutego 1607 roku mianowany biskupem pomocniczym. Urząd pełnił dożywotnio. Pochowany w katedrze poznańskiej.
Konsekrował kościoły m.in. w Długiej Goślinie, Winnogórze, Dalewie, Bytyniu i Goraju oraz franciszkanów w Kościanie.
Bibliografia Józef Nowacki, Dzieje archidiecezji poznańskiej. Archidiecezja poznańska w granicach historycznych i jej ustrój. Poznań 1964.
Przypisy
Kategoria:Biskupi koadiutorzy i pomocniczy I Rzeczypospolitej Kategoria:Biskupi poznańscy Kategoria:Zmarli w 1616