Delfina Maria Benigna Sofia Krasicka z domu Orłowska (ur. 2 października 1944 w Buenos Aires, zm. 31 sierpnia 2012 w Warszawie) – polska artystka zajmująca się tkaniną artystyczną, haftem i kolażem.
Rodzina Urodziła się w polsko-argentyńskiej rodzinie. Matka Róża Sobańska. Jej ojciec Karol Stefan Orłowski – w połowie Polak, w połowie Argentyńczyk, urodził się we Francji, mieszkał w Argentynie. Był synem Ksawerego, polskiego ziemianina z Podola, dyplomaty, a po I wojnie światowej pierwszego posła II Rzeczpospolitej w Brazylii, Urugwaju i innych państwach Ameryki Łacińskiej. Żona Ksawerego Orłowskiego, Ignacia del Carill, pochodziła ze znanego argentyńskiego rodu znad Rio de la Plata. Z kolei matka Ksawerego, a prababka Delfiny, Klementyna, z domu Talleyrand de Pèrigord, była bliską krewną słynnego napoleońskiego ministra i współautora Kongresu Wiedeńskiego w 1815 roku.
Matka Róża rozpracowywała dla aliantów siatkę tajnych agentów Abwehry i gestapo, a ojciec uciekł z frankistowskiego obozu koncentracyjnego, do którego trafił, kiedy przyłapano go na przewożeniu polskich kurierów. Rodzice wyjechali najpierw do Londynu, a potem do Buenos Aires.
3 lutego 1966 Delfina wzięła ślub z Ignacym Krasicki (1928-2018), działaczem PZPR. W 1966 urodziła syna Kacpra, w 1968 córkę Marię Soledad, w 1970 syna Ignacego i trzy lata później syna Beniamina. W każdym miejscu, w którym mieszkała prowadziła dom otwarty, goszcząc artystów i artystki, dyplomatów czy dziennikarzy.
Życiorys W Buenos Aires, gdzie się urodziła, uczęszczała do prywatnych szkół katolickich, z których dwukrotnie została wydalona za nieposłuszeństwo.
W okresie młodości sympatyzowała z ruchami socjalistycznymi, znała Che Guevarę. Wychowała się w otoczeniu sztuki. Jej prababka Ludwika Wodzicka-Sobańska była uczennicą Matejki i malarką. Jej ojciec Karol kolekcjonował sztukę i prowadził dwie galerie, a jej ciotka Delia del Carrili, żona Pablo Narudy, była artystką i mecenaską sztuki. Delfina była stałą bywalczynią muzeów i galerii sztuki. W Paryżu uczęszczała na naukę malarstwa i rysunku w École du Louvre. W Algierze poznała Beduinkę Malikę, która pokazuje jej pracę na krosnach. W trakcie stanu wojennego (w 1981) po przyjeździe do Warszawy zapisała się na kursy tkactwa w Zakładzie Doskonalenia Zawodowego przy Powiślu, gdzie poznała malarkę Annę Trochim. Ukończyła go 28 kwietnia 1982. Kursy zaważyły na jej dalszych losach – została asystentką Trochim i razem z nią prowadziła kursy oraz oddała się twórczości. Do końca życia przyjaźniła się z Anną Trochim.
Zanim przyjechała do Polski, mieszkała w Paryżu, Rzymie i Algierze; poznała też m.in. Anglię, Maroko, Turcję i Grecję.
Od 1995 należała do Związku Polskich Artystów Plastyków.
W 1999 powołała do istnienia Galerię Delfiny na warszawskim Powiślu (przy ul. Smulikowskiego). Galeria istnieje do dzisiaj, kierowana przez rodzinę artystki i Annę Trochim.
Organizowała liczne aukcje charytatywne, np. na rzecz Hospicjum Onkologicznego w Warszawie.
Była inicjatorką artystycznej grupy Via Varsovia.
Wzięła udział w około 40 wystawach indywidualnych m.in.: Instytut Polski w Sztokholmie; Galeria Sztuki Współczesnej, Wilno; Galeria „Centoira“, Buenos Aires; Avenue Foch, Paryż; Galeria Sztuki Współczesnej, Warszawa; Galeria BWA „Piwnice”, Kielce; Galeria Brama, Warszawa; Galeria „Na Jatkach“, Wrocław; Galeria „Politechnika“, Białystok; Galeria Delfiny, Warszawa; Galeria Chłodna 20, Suwałki; Muzeum Regionalne, Chojnów i ponad 80 zbiorowych polskich i zagranicznych (m.in.: Ogólnopolska Wystawa Tkaniny Unikatowej, Łódź; Sztuka Włókna, Warszawa; Galeria „Ratusz“, Kiejdany; Museo Metropolitano, Buenos Aires; BWA, Ostrowiec Świętokrzyski; IXION POLONIA, Kuritiba; Polski Instytut Kultury, Budapeszt).
Była improwizatorką – tworzyła nie trzymając się ściśle projektu, akceptowała pojawiające się błędy i przypadek. Kiedy było to potrzebne, wplatała w tkaninę sznurówki ze swoich tenisówek.
Stosowała zarówno odpustowe tasiemki, jak i szlachetne wełny czy jedwabie.
Została pochowana w rodzinnej kaplicy Łubieńskich i Sobańskich w Wiskitkach.
Odznaczona pośmiertnie przez Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego Złotym Krzyżem Zasługi w 2012 r. za wkład w rozwój i upowszechnienie kultury.
Wybrane wystawy 1995, Ogólnopolska wystawa Tkaniny Unikatowej, Łódź 2000, Sztuka Włókna, Warszawa 2013, Splendor tkaniny, Zachęta, Warszawa 2016, Delfina Krasicka. Życie tkane miłością, Galeria DAP, Warszawa 2019, Rzeka nadziei. Delfina Krasicka, Anna Alicja Trochim, Warszawa
Przypisy
Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Plastyków Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy artyści współcześni Kategoria:Polscy twórcy tkaniny dekoracyjnej Kategoria:Ludzie urodzeni w Buenos Aires Kategoria:Urodzeni w 1944 Kategoria:Zmarli w 2012