Julia Cebula (ur. 5 czerwca 1914, zm. 1993) – polska „Sprawiedliwa wśród Narodów Świata”. Życiorys W trakcie II wojny światowej zamieszkiwała we wsi Węglówka, nieopodal Krosna (dystrykt krakowski, Generalne Gubernatorstwo). Pewniej nocy latem 1942 r. wzięła pod swój dach żydowską, dziesięcioletnią dziewczynkę - Gołdę (Glorię), przyprowadzoną przez jej siostrę Ludwikę. Była to córka niejakiego Józefa Strengera ze Żmigrodu Nowego. Julia Cebula działając z pobudek czysto humanitarnych i bez jakiegokolwiek wynagrodzenia, ukrywała przed Niemcami żydowską dziewczynkę aż do końca wojny, traktując ją jak własną córkę. Dzięki temu, przetrwała okres niemieckiej okupacjiJulia Cebula, Instytut Yad Vashem.
Julia Cebula wspominała po latach:Sama miałam dwoje dzieci i żal mi było tej ślicznej żydowskiej dziewczynki – zgodziłam się na pozostawienie jej, mimo że zdawałam sobie sprawę, na jakie niebezpieczeństwo narażam siebie i całą rodzinę. Basia – tak ją nazwaliśmy – bawiła się, biegała z moimi dziećmi.28 lutego 1993 r. Instytut Jad Waszem uhonorował Julię Cebulę medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”. Przypisy
Bibliografia
Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata: ratujący Żydów podczas Holocaustu: Polska, red. I. Gutman, Kraków 2009
Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1993