11 Korpus Strzelecki () – wyższy związek taktyczny Armii Czerwonej.
Formowania i walki Sformowany został w 1922 roku. W 1939 roku wchodził w skład 10 Armii i wraz z wojskami III Rzeszy i Słowacji od 17 września brał udział w ataku na Polskę.
W 1941 roku, w czasie niemieckiego ataku na Związek Radziecki, korpusem należącym do 8 Armii dowodził gen. mjr Michaił Szumiłow.
Prowadząc działania bojowe przeciw armii niemieckiej, w 1944 roku oddziały 11 KS dotarły na ziemie polskie. W ramach operacji wiślańsko-odrzańskiej 11 KS brał udział w walkach w rejonie Ustrzyk, Komańczy i Bielska-Białej, kończąc okupację niemiecką ziem polskich. W walkach o zdobycie Bielska-Białej wyróżnili się żołnierze z 271 DP dowodzonej przez płk Iwana Chomicza i 276 DP pod dowództwem gen. mjra Piotra Bieżki.
Dowództwo korpusu Dowódcy: gen. mjr Michaił Szumiłow płk Nikolaj Jermiłow (12.02.1943 - 19.02.1943) gen. por. Michaił Zaporoszczenko (24.08.1944 - 11.05.1945)
Szefowie sztabu: kombrig Iwan Krupiennikow
Struktura organizacyjna Skład w 1939 roku: jednostki korpuśne oraz 6 Dywizja Piechoty 121 Dywizja Piechoty 150 Dywizja Piechoty
Skład 22 czerwca 1941 roku: 11 Dywizja Piechoty 125 Dywizja Piechoty
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie oddziały wojskowe z okresu II wojny światowej Kategoria:Radzieckie korpusy strzeleckie Kategoria:Radzieckie korpusy strzeleckie z okresu kampanii wrześniowej Kategoria:Radzieckie jednostki piechoty utworzone w 1922