Knut Nystedt (ur. 3 września 1915 w Christianii, zm. 8 grudnia 2014 w Oslo) – norweski kompozytor, dyrygent i organista.
Życiorys Kształcił w Oslo u Arilda Sandvolda (organy), Øivina Fjeldstada (dyrygentura) i Bjarnego Brustada (kompozycja). W 1947 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuował naukę u Ernesta White’a (organy) i Aarona Coplanda (kompozycja). Od 1946 do 1982 roku pełnił funkcję organisty w Torshov kirke w Oslo. Od 1950 roku prowadził Det Norske Solistkor. Grupa ta, specjalizująca się w wykonawstwie muzyki współczesnej, zdobyła sobie międzynarodową sławę. Nystedt występował z nią wielokrotnie w Stanach Zjednoczonych, a także w Japonii, Korei Południowej, Hongkongu i Tajlandii (1978), Chinach (1982) i Izraelu (1984, 1988). W latach 1964–1985 wykładał dyrygenturę chóralną w konserwatorium w Oslo. W 1966 roku został odznaczony krzyżem kawalerskim Orderu Świętego Olafa. W 1978 roku otrzymał nagrodę Spellemannprisen.
Twórczość We wczesnym okresie swojej twórczości obracał się w idiomie narodowym, później zwrócił się w kierunku neoklasycyzmu. W latach 60. XX wieku wypracował indywidualny styl, łączący w sobie elementy tradycji i nowoczesności. Nadrzędną rolę w kompozycjach Nystedta odgrywają barwa i brzmienie. Jego twórczość ma charakter w dużej mierze religijny, jednak nieskomplikowany i adresowany do szerokiego grona słuchaczy. Operował sonorystycznymi blokami dźwiękowymi i przebiegami aleatorycznymi, łącząc diatonikę i elementy nawiązujące do chorału gregoriańskiego z klasterami chóralnymi.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy }
Kategoria:Norwescy kompozytorzy Kategoria:Norwescy dyrygenci Kategoria:Norwescy organiści Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 2014 Kategoria:Ludzie urodzeni w Oslo Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Olafa Kategoria:Laureaci Spellemannprisen