Siergiej Wasiljewicz Roginski (; ur. we wsi Fiedino, zm. 12 grudnia 1960 w Moskwie) – radziecki wojskowy, generał porucznik.

Życiorys Urodził się we wsi Fiedino w guberni tulskiej.

Do Armii Czerwonej wstąpił w 1920 roku. Jako szeregowy wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Następnie był kursantem Kazańskich kursów inżynieryjnych, kurs ukończył w 1921 roku. Po czym brał udział w walkach z basmaczami.

Po zakończeniu wojny domowej od 1923 roku był kolejno dowódcą plutonu, zastępcą dowódcy i dowódcą kompanii saperów w 14 Dywizji Strzeleckiej w Moskiewskim Okręgu Wojskowym. Następnie był słuchaczem Wojskowej Akademii Inżynieryjnej, a po jej ukończeniu w 1934 roku został dowódcą samodzielnego batalionu 4 Samodzielnej Brygady Zmechanizowanej w Białoruskim Okręgu Wojskowym. Następnie studiował w Wojskowej Akademii im. Woroszyłowa. Po ukończeniu studiów został w 1939 roku szefem wydziału 9 Zarządu Sztabu Generalnego.

Po agresji niemieckiej na ZSRR został zastępcą szefa wydziału operacyjnego sztabu Frontu Północno-Zachodniego, a 13 lipca 1941 roku został dowódcą 111 Dywizji Strzeleckiej 11 Armii (od 17 marca 1942 roku – 24 Gwardyjska Dywizja Strzelecka). Na jej czele brał w walkach obronnych, a we wrześniu dywizja znalazła się w okrążeniu, przy czym po pozostawieniu sprzętu ciężkiego wyszła w październiku z okrążenia. Następnie pozostawała w rezerwie. W listopadzie 1941 roku weszła w skład 52 Armii Frontu Wołchowskiego i prowadziła uporczywe walki obronne i uczestniczyła w kontratakach tego frontu w rejonie Tichwina. W styczniu 1942 roku weszła w skład 2 Armii Uderzeniowej, a od lutego 52 Armii, biorąc udział w operacjach ofensywnych Frontu Wołochowskiego. W kwietniu 1942 roku został dowódcą 6 Gwardyjskiego Korpusu Strzeleckiego. Na czele tego korpusu wziął udział w próbie odblokowania Leningradu, która nie powiodła się, lecz uniemożliwiła Niemcom przeprowadzenie nowego szturmu na Leningrad. W połowie czerwca 1942 roku został mianowany zastępcą dowódcy 59 Armii Frontu Wołochowskiego, a w sierpniu 1942 objął takie samo stanowisko w 8 Armii, a od grudnia 1942 roku jest zastępcą dowódcy 2 Armii Uderzeniowej, na tym stanowisku brał udział w walkach obronnych w rejonie Leningradu i w ostatecznym przerwaniu blokady Leningradu. 11 marca 1944 roku został dowódcą 54 Armii, którą dowodził do 13 grudnia 1944 roku, w tym czasie armia uczestniczyła w operacji pskowsko-ostrowskiej, tartuskiej i ryskiej. W lutym 1945 roku został dowódcą 67 Armii, do zadań należała ochrona i obrona wybrzeża zatoki ryskiej. Dowodził nią do marca 1945 roku.

Po zakończeniu II wojny światowej był kolejno szefem sztabu 52 i 13 Armii Nadbałtyckiego OW. Następnie w 1951 roku ukończył Wyższy Kurs Dowódczy w Wojskowej Akademii im. Woroszyłowa. Po czym został szefem sztabu i 1 zastępcą szefa wojsk inżynieryjnych Armii Radzieckiej. W 1954 roku został przeniesiony do rezerwy.

Mieszkał w Moskwie, pochowany został na cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie.

Awanse generał major (генерал-майор) (13.05.1942 rozkaz nr 682) generał lejtnant (генерал-лейтенант) (25.09.1943 rozkaz nr 1050)

Odznaczenia Order Lenina (30.04.1945Указ Президиума Верховного Совета nr 221/237 z 30.04.1945.) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie – 01.04.1943Указ Президиума Верховного Совета z 01.04.1943., 03.11.1944Указ Президиума Верховного Совета nr 219/134 z 03.11.1944., 15.10.1950Указ Президиума Верховного Совета z 02.09.1950.) Order Kutuzowa I st. (21.02.1944Указ Президиума Верховного Совета nr 216/208 z 21.02.1944.) Order Bohdana Chmielnickiego I st. (29.06.1945Указ Президиума Верховного Совета z 29.06.1945.) Medal „Za obronę Leningradu” (10.07.1943Акт z 10.07.1943.) Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty”

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K.J. Woroszyłowa Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Generałowie porucznicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Bohdana Chmielnickiego Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie Kategoria:Radzieccy dowódcy armii w II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1960