thumb|Nekrolog Jana Weraxo w „Kurjerze Warszawskim” thumb|Rejon działania patrolu ppor. Jana Werakso. Jan Werakso, także Weraxo (ur. 10 grudnia 1893 w Moskwie, zm. 8 lipca 1923) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 10 grudnia 1893 roku w Moskwie, w rodzinie Antoniny (żyła w latach około 1862–1925).. Miał brata i siostry.. Studiował w Charkowie. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Czugujewskiej Szkoły Wojskowej. Po ukończeniu szkoły został wysłany na front niemiecki, gdzie dowodził kompanią karabinów maszynowych. Za działalność antybolszewicką i chęć przedostania się do I Korpusu Polskiego w Rosji został przez bolszewików skazany na karę śmierci, lecz zdołał zbiec i w 1918 roku przedostał się do Polski.

8 stycznia 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. 25 maja 1919 roku został przeniesiony z Dowództwa Okręgu Etapowego Zamość do Pociągu Pancernego Nr 5 „Odsiecz II”Dz. Rozk. Wojsk. Nr 66 z 14 czerwca 1919, s. 1466.. W czasie wojny z bolszewikami był dowódcą Pociągu Pancernego Nr 22 „Groźny”.

Jesienią 1920 roku, po podpisaniu rozejmu, został zwolniony do rezerwy i przydzielony w rezerwie do 44 pułku piechoty. 8 stycznia 1924 roku został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 3001. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 13 pułku piechoty w Pułtusku.

Po zwolnieniu z wojska kontynuował studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. W 1922 roku został powołany przez Zarząd Gmachów Reprezentacyjnych na stanowisko technika architektonicznego. Prowadził prace budowlane w Spale. Następnie został kierownikiem warsztatów meblowych i technikiem. Pod kierunkiem prof. Kazimierza Skórewicza kierował pracami konserwatorskimi w Łazienkach Królewskich w Warszawie. 8 lipca 1923 roku utonął w Wiśle, w okolicy Świdra. 16 lipca 1923 roku został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Wniosek o nadanie orderu Virtuti Militari We wniosku na odznaczenie orderem Virtuti Militari, podpisanym przez podpułkownika Wacława Farę, dowódcę 14 pułku piechoty i odcinka „Olewsk”, napisano:

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5042 – 3 lutego 1922. Order Korony Rumunii

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Absolwenci Czugujewskiej Szkoły Wojskowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 13 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Rumunii Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Załogi polskich pociągów pancernych w wojnie polsko-bolszewickiej Kategoria:Zmarli przez utonięcie Kategoria:Zmarli w 1923