mały|Portret własny. C. K. Norwid. Proza medytacyjna Cypriana Kamila Norwida – zbiór pism wspomnieiowo-medytacyjnych Cypriana Kamila Norwida.
Zestawienie TytułRodzajPowstaniePublikacjaMenegowspomnienie18431850Czarne kwiatywspomnienie18561856Białe kwiatywspomnienie18561857Podróż po wystawie powszechnejobrazek18671918Pamiętnik podróżnypamiętnik18671937Wspomnienia weneckiewspomnienie18761937Milczenierozprawka18821902
Zbiór W wydaniu z 1968 Gomulicki zamieścił w dziale prozy medytacyjnej tylko trzy utworyː Menego, Czarne kwiaty i Białe kwiaty. W wydaniu tym znalazło się ponadto jeszcze Milczenie, ale w dziale pism literackich.
Charakterystyka Najwcześniejszym pismem tego działu jest wspomnienie spaceru, który Norwid odbył uliczkami weneckimi z malarzem Tytusem Byczkowskim, zakończonego następnego dnia samobójczą śmiercią artysty – Menego (1843). Pochodzące z 1856 Czarne kwiaty stanowią, jak i Menego, wyjątek z pamiętnika i zapis ostatnich chwil kilku znakomitych artystów i pasażerki okrętu. W dwa miesiące po napisaniu Czarnych kwiatów, poeta dopisał objaśnienie do nich, Białe kwiaty. Z 1867 pochodząː Podróż po wystawie powszechnej w Paryżu oraz, wywołane spotkaniem podczas tej wystawy, wspomnienie Pamiętnik podróżny. W ostatnich lat życia Norwida powstałyː zachowane we fragmencie Wspomnienia weneckie z pobytu poety w tym mieście w 1843/1844 oraz rozprawka Milczenie (1882).
Publikacja Menego ukazał się w 1850 w poznańskim Gońcu Polskim, Czarne i Białe kwiaty w dodatku miesięcznym do krakowskiego Czasu w grudniu 1856 i lutym 1857. Pozostałe utwory ukazały się już po śmierci autora. W 1902 w 13. zeszycie Chimery z 1902 Zenon Przesmycki opublikował Milczenie, a w 1918 Zygmunt Mysłakowski w Zdroju Podróż po wystawie powszechnej. Pamiętnik podróżny i Wspomnienia weneckie wydał w 197 Przesmycki w tomie V Wszystkich pism.
Przypisy .
Bibliografia
!