Joanna Plantagenet (ur. ok. 1328, zm. 1385) – księżna Walii w latach 1361-1376 jako żona Edwarda Plantageneta, od 1352 hrabina Kentu i baronowa Wake z Liddel. Matka Ryszarda II.
Pochodzenie Urodziła się około 1328 jako córka Edmunda, hrabiego Kentu i Margaret Wake, baronowej Wake z Liddell. Ze strony ojca była wnuczką króla angielskiego Edwarda I i jego drugiej żony Małgorzaty Francuskiej. W 1330 ojciec Joanny został stracony za zdradę z inicjatywy Rogera Mortimera i Izabeli Francuskiej (matki króla Edwarda III).
Po śmierci ojca Joanna znajdowała się pod opieką królowej Filipy.
Nazywana była Piękną Dziewczyną z Kentu (ang. Fair Maid of Kent)https://boydellandbrewer.com/book/joan-the-fair-maid-of-kent-9781783271764/?v=288404204e3d.
Dwa pierwsze małżeństwa W 1340 zawarła potajemne małżeństwo z rycerzem Thomasem Hollandem. Związek wnuczki króla z rycerzem stanowił mezalians. Tuż po ślubie Thomas opuścił Anglię; powrócił w 1342, gdy Joanna była już w związku z Montagu.
W 1341 matka Joanny, najprawdopodobniej nieświadoma związku córki z Hollandem, zaaranżowała jej ślub z synem hrabiego Salisbury Williamem Montagu. Małżeństwo było bezpotomne.
W 1347 Holland rozpoczął walkę o swoje prawa jako męża Joanny. Montagu nie uznawał jego roszczeń i według Joanny uniemożliwiał jej występowanie przed sądem papieskim we własnej sprawie. Ostatecznie 2 lata później na mocy bulli papieskiej małżeństwo Joanny i Thomasa uznano za legalne i wiążące; Joanna zamieszkała z Thomasem, który znacząco poprawił swoją pozycję społeczną i materialną dzięki służbie wojskowej i działalności na dworze królewskim. Owdowiała w 1360.
Niektórzy historycy twierdzą, że ślub z 1340 był jedynie pretekstem, aby Joanna mogła unieważnić swoje małżeństwo z Montagu i poślubić Hollanda.
Ze związku z Thomasem Hollandem miała 5 dzieci:
Thomas Holland (ur. najprawdopodobniej 1350), hrabia Kentu John Holland (ur. ok. 1352, zm. 1399/1400), Joan Holland (ur. ok. 1356, zm. 1384), księżna Bretanii jako żona Jana V Zdobywcy, Maud Holland (ur. ok. 1356 r., zm. 1390/1391), Edmund Holland
Hrabina Kentu i baronowa Wake z Liddell W 1349 zmarła jej matka, która krótko przed swoją śmiercią została baronową Wake z Liddell. Tytuł barona przeszedł na brata Joanny Johna, który w 1352 zmarł bezpotomnie. Po jego śmierci Joanna stała się dziedziczką rodziców: została hrabiną Kentu i baronową Wake z Liddell. Mąż Joanny brał aktywny udział w rozliczeniu pomiędzy nią a wdową po Johnie Elizabeth of Jülich, która w lutym 1353 otrzymała dobra w Devon, Gloucestershire, Hampshire i Surrey. Joanna odziedziczyła rozległy majątek, co uczyniło ją najbardziej zamożną arystokratką w Anglii.
Okoliczności jej pierwszego małżeństwa, zawartego potajemnie i bardzo wcześnie (rzekomo w 1340) z Thomasem Hollandem, które zostało uznane przez papieża za ważne i wiążące obie strony w 1349, kładły się cieniem na legalność pochodzenia jej królewskiego syna, urodzonego za życia drugiego męża, który przeżył Joannę z Kentu o 12 lat. Owdowiała księżna Walii i matka króla zmarła w zamku Wallingfort i została pochowana obok swojego pierwszego męża w kościele franciszkańskim w Stamford. Możliwe jednak, że jej zwłoki przeniesiono w późniejszych czasach do Londynu.
Przypisy
Kategoria:Zmarli w 1385 Kategoria:Urodzeni w XIV wieku