Matylda Klara Konstancja Buczyńska z domu Günther von Hildesheim (ur. 11 stycznia 1811 w Wilnie, zm. 1 listopada 1867 w Warszawie) – inicjatorka ruchu patriotycznego przed powstaniem styczniowym, filantropka, założycielka Bractwa św. Wincentego a Paulo w Wilnie i jego prezeska.

Życiorys Była najstarszą córką hrabiów Adama Günthera von Hildesheim i Aleksandry z Tyzenhauzów. Miała dwie siostry: Gabrielę i Idalię.

Dorastała w majątku Pokraszawa pod Słuckiem. W 1818 rodzina przeniosła się do dworu we wsi Dobrowlany, który ojciec zbudował w klasycystycznym stylu. Zimą rodzina mieszkała w Wilnie, uczestniczyła w życiu towarzyskim i kulturalnym miasta.

W 1834 Matylda wyszła za mąż za właściciela ziemskiego Maurycego Buczyńskiego, właściciela majątku w rejonie miadzielskim niedaleko jeziora Święciany. Później kupił majątki w okolicach jeziora. Buczyńscy nie mieli dzieci.

W 1851, kiedy Adam Günther podzielił swoje majątki między córki, Matyldzie przypadły Dobrowlany. Matylda Buczyńska ufundowała ołtarz św. Izydora w kościele w Niestaniszkach.

Po śmierci męża Matylda Buczyńska przez jakiś czas mieszkała w Paryżu. Tam poznała ludzi zaangażowanych w działalność filantropijną. Otrzymała zgodę na założenie w Wilnie Bractwa św. Wincentego a Paulo.

W 1859–1860 Matylda Buczyńska wróciła do Wilna. Rozpowszechniła ideę bractwa wśród wileńskich ziemianek i arystokracji. Pomysł poparł biskup wileński Adam Stanisława Krasiński. W pierwszym spotkaniu bractwa (1860) uczestniczyło około 100 kobiet z wyższych sfer. Celem bractwa była pomoc ubogim i chorym. Matylda Buczyńska została pierwszą prezeską bractwa. Ufundowała m. in. pomnik na cmentarzu na Rossie datowany na lata 1857–1860.

Wspierała i inicjowała ruch przed powstaniem styczniowym. Pomagała powstańcom. W 1861 komisja śledcza, działając na zlecenie Michaiła Murawiowa, oskarżyła bractwo na czele z Buczyńską o działalność antypaństwową. Buczyńska została aresztowana i przesłuchana. Zesłano ją do Niżnego Nowogrodu, ukarano grzywną, a majątek skonfiskowanoВиленский временник. Кн. 6. Архивные материалы Муравьевского музея, относящиеся к польскому восстанию 1863–1864 гг. в пределах Северо-Западного края. Ч. 1. Переписка по политическим делам гражданского управления с 1 января 1862 г. по май 1863, Вильна: Губернская типография, 1913.. Zanim wyjechała na Syberię, ukrywała w majątku w Dobrowlanach pisarza Wincentego Dunina-Marcinkiewicza. Pozostała tu do 1864.

W 1864 Buczyńska poprosiła o pozwolenie na powrót do ojczyzny. Krótko po powrocie do Wilna zmarła. Została pochowana na warszawskich Powązkach.

Przypisy

Kategoria:Polscy ziemianie Kategoria:Polscy ziemianie (ziemie zabrane) Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy filantropi Kategoria:Urodzeni w 1811 Kategoria:Zmarli w 1867 Kategoria:Ludzie związani z Wilnem (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Kobiety – powstańcy styczniowi Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim (powstanie styczniowe) Kategoria:Osoby represjonowane za udział lub pomoc w powstaniu styczniowym Kategoria:Polscy zesłańcy na Sybir Kategoria:Polscy zesłańcy