Seria „SF” Wydawnictwa Poznańskiego – seria książek z gatunku fantastyki naukowej wydawana przez Wydawnictwo Poznańskie, która ukazywała się w latach 1975–1992W połowie lat 90. Wydawnictwo Poznańskie wydało kilka książek Andre Norton sygnowanych literami SF, nie mających nic wspólnego z serią.. Redaktorem serii był Bronisław Kledzik. Ze względu na logo zwana była niekiedy serią „ze słoneczkiem”.
Pomysł utworzenia serii narodził się po Międzynarodowym Spotkaniu Pisarzy Twórców Literatury Fantastyczno-Naukowej w Poznaniu w 1973 r., a do jej powstania przyczynili się głównie Bronisław Kledzik i Czesław Chruszczewski.
Zawartość Większość pozycji wydanych w serii to twórczość krajowych autorów, zwłaszcza z obszaru północno-zachodniej Polski: po kilka tomów wydali tu Czesław Chruszczewski i Jacek Sawaszkiewicz. Na uwagę zasługuje debiut Wiktora Żwikiewicza (Druga jesień w 1982).
Wydawano również literaturę autorów zagranicznych – przez pierwsze kilkanaście lat w serii ukazywały się wyłącznie utwory autorów z krajów bloku wschodniego, w tym unikalne na polskim rynku wydawniczym antologie krótkich form z tego obszaru, wydane w latach 1976–1987. Pierwsza wydana w serii antologia – Ludzie i gwiazdy została przygotowana z myślą o trzeciej edycji Euroconu, który odbył się w 1976 r. w Poznaniu. Pod koniec lat 80., gdy rynek nieco się otworzył, zaczęto wydawać literaturę zachodnią. Ukazały się m.in. dwa słynne cykle – „Fundacja” Asimova i „Stalowy Szczur” Harrisona.
Wydano także kilka tomów klasyki s-f: Frankenstein Mary Shelley, Conan Doyle’a (wznowienia wydań z lat 50., które ukazały się w serii „Przygoda. Awantura. Sensacja” tegoż wydawnictwa), a z polskich Miasto światłości Smolarskiego.
Ukazały się tu również trzy istotne pozycje z zakresu krytyki literackiej dotyczącej fantastyki naukowej.
Oprawa graficzna Jako jedna z niewielu na polskim rynku wydawniczym seria praktycznie nie zmieniła wyglądu przez wszystkie lata ukazywania się. Jedyna większa zmiana, to ciemna wersja okładki w 2001: Odysei kosmicznej Clarke’a. Niektóre pozycje wydawane pod koniec istnienia serii miały lekko powiększony format (np. Zatonięcie Japonii, Frankenstein, cykl Stalowy Szczur i dwie z pozycji krytyczno-literackich).
Autorem większości okładek był poznański artysta Józef Petruk.
Wykaz pozycji
Antologie Ludzie i gwiazdy (1976, antologia krajów bloku wschodniego) Wehikuł wyobraźni (1978, fantastyka polska) Okno w nieskończoność (1980, fantastyka radziecka) Gwiazdy Galaktyki (1981, fantastyka węgierska) Uskok w czasie (1982, fantastyka rumuńska) Niemoc (1983, fantastyka z NRD) Cybernetyczne laleczki (1987, fantastyka czeska i słowacka) Potomkowie Słońca (1987, klasyczna fantastyka rosyjska z lat 1784–1927) Cykle Isaac Asimov – Fundacja Fundacja (1987) Fundacja i Imperium (1988) Druga Fundacja (1989) Agent Fundacji (1991) Fundacja i Ziemia (1992) Harry Harrison – Stalowy Szczur Stalowy Szczur (1990) Zemsta Stalowego Szczura (1990) Stalowy Szczur ocala świat (1991) Teoria SF Antoni Smuszkiewicz – Zaczarowana gra (1982) Andrzej Niewiadowski, Lech Jęczmyk i Barbara Okólska (red.) – Spór o SF (1989, antologia tekstów krytycznych) Andrzej Niewiadowski, Antoni Smuszkiewicz – Leksykon polskiej literatury fantastycznonaukowej (1990)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Serie wydawnicze z zakresu fantastyki