30 Dywizja Pancerna (ros. 30-я танковая дивизия) – radziecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej.
Historia Dywizja została sformowana w marcu 1941 roku. W dniu agresji III Rzeszy na ZSRR mającej miejsce 22 czerwca 1941 roku dywizją dowodził gen. mjr Siemion Bogdanow i znajdowała się ona około 40 km na wschód od twierdzy w Brześciu. Wyposażona była w czołgi lekkie T-26.
Z rejonu Żabinki, razem z 30 Dywizją Pancerną uczestniczyła w kontrataku dowodzonym przez gen. mjr Stepana Oborina. Kontratak rozpoczął się 23 czerwca 1941 roku o godz: 8:00 i uczestniczyło w nim około 200 czołgów T-26. Dywizja dowodzona przez płk Bogdanow zaatakowała niemiecką 18 Dywizję Pancerną. 22 Dywizja Pancerna słabo wsparta przez piechotę i artylerię poniosła straty, i została zepchnięta w bok. Dowodzący 22 DPanc. gen. Wasilij Puganow poległ w walce a dowodzący kontratakiem gen. Oborin został ranny. Gdy poleciał do Moskwy na leczenie, został aresztowany i rozstrzelany za dezercję. W nalotach na radzieckie dywizje pancerne aktywnie uczestniczyło niemieckie lotnictwo, zadając im poważne straty.
Dowódcy dywizji płk Siemion Bogdanow
Skład 60 pułk czołgów (60-й танковый полк) 61 pułk czołgów (61-й танковый полк)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne 30-я танковая дивизия
Kategoria:Dywizje pancerne ZSRR Kategoria:Twierdza brzeska Kategoria:Radzieckie jednostki pancerne utworzone w 1941 Kategoria:Radzieckie jednostki piechoty rozwiązane w 1941