Odznaka Honorowa Muru Ochronnego () – odznaczenie państwowe nazistowskich Niemiec. Zostało ustanowione 2 sierpnia 1939 r. dla uhonorowania tych, którzy zaprojektowali i zbudowali fortyfikacje na zachodnich granicach Niemiec, znane jako Westwall lub linia Zygfryda, w okresie od 15 czerwca 1938 do 31 marca 1939 roku. W dniu 13 listopada 1939 roku uprawnienia do otrzymania odznaki rozszerzono na żołnierzy Wehrmachtu, którzy służyli na linii Zygfryda przez co najmniej dziesięć tygodni. W sumie do 31 stycznia 1941 r. przyznano 622 064 odznak, po czym zaprzestano ich nadawania.

W 1944 roku, po inwazji aliantów na Europę, odznaka została przywrócona i była nadawana tym, którzy odnawiali oraz wzmacniali fortyfikacje na zachodnich granicach Niemiec. Ta wersja medalu była powszechnie nazywana „Odznaką Honorową Wału Obronnego”, aby odróżnić nową wersję odznaczenia od jej odpowiednika z 1939 roku.

Do końca wojny odznakę otrzymało łącznie ponad 800 000 ludzi.

Tło Pierwotna propozycja ze stycznia 1939 roku dotyczyła przyznawania odznaki bez zawieszki z napisem na awersie: „Dem Arbeiter zur Ehr; Der Heimat zur Wehr” („Na cześć robotnika; W obronie ojczyzny”) z wygrawerowanym nazwiskiem odznaczonego na odwrocie. Ta wersja nigdy nie została przyjęta.

Po wybuchu wojny w 1939 roku Fritz Todt, założyciel Organizacji Todt, która pomagała w budowie umocnień, twierdził, że odznakę za prace budowlane można nosić „z takim samym prawem i z taką samą dumą”, jak odznaczenia wojskowe, takie jak Krzyż Żelazny. Jednak ze względu na dużą liczbę wręczanych odznak wielu odznaczonych lekceważąco nazywało je „Orderem Gliny” (Lehmorden).

Opis Odznaka miała jedną klasę. Odznaka była owalna, wybijana w brązie. Na awersie przedstawiała bunkier, skrzyżowany miecz i łopatę oraz niemieckiego orła. Na rewersie zaś widniał napis „Für Arbeit zum Schutze Deutschlands” („Za pracę w obronie Niemiec”). Obie strony odznaki były obramowane wieńcem z liści dębu. Odznakę zaprojektował profesor Richard Klein z Monachium.

Wstążka była złotobrązowa z białym paskiem przy obu krawędziach.

10 października 1944 roku zezwolono na drugą serię produkcyjną, aby nagrodzić robotników i personel wojskowy umacniający linię Zygfryda. Ta wersja odznaki została wykonana z brązowanego cynku. Tym, którzy posiadali już wersję z 1939 roku, przysługiwało okucie z datą „1944”, ale nigdy nie było ono produkowane masowo.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Niemieckie odznaczenia (III Rzesza) Kategoria:Niemieckie odznaczenia wojskowe