Narymuntowicze (starorus. Нарымонтовіч) – polski ród książęcy (kniaziowski), pochodzenia wielkolitewskiego, a wywodzący się od wielkiego księcia Narymunta.
Byli gałęzią dynastii Giedyminowiczów, a zarazem wywodzą się od nich trzy rodziny książęce; Pińscy, Koreccy, Kurakinowie, Golicynowie i Chowańscy.
Historia Pochodzący z dynastii Giedyminowiczów, książę piński, Narymunt, pozostawił po sobie pięciu synów – Aleksandra, Jerzego, Patryka, Szymona i Michała. Pisali się oni Narymuntowiczami (ze starorus. na pismo łac.: Narimontowicz), z uwagi na funkcjonujące powszechnie w Wielkim Księstwie Litewskim nazwiska patronimiczne, czyli nazwiska utworzone na podstawie imienia ojca.
Od Michała Narymuntowicza pochodzi ród Pińskich. Od synów Patryka pochodzą rodziny Koreckich (od Aleksandra), Chowańskich (od Fedora), a także Golicynów i Kurakinów (od Jerzego).
Przydomku „Narimontowicz” używali w końcu XVI i na początku XVII wieku, książęta Rużyńscy, na zasadzie legendy o ich rzekomym pochodzeniu od kniazia Aleksandra Narymuntowicza.
Drzewo genealogiczne
Drzewo genealogiczne zostało sporządzone na podstawie prac Józefa Wolffa oraz Jana Tęgowskiego.
Zobacz też lista polskich rodów książęcych
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne