thumb|Grób Andrzeja Bołtucia na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Andrzej Jan Bołtuć (ur. 1 października 1929, zm. 15 czerwca 2009) – polski architekt.
Życiorys Syn generała Mikołaja Bołtucia i Marii z domu Wesołowskiej (1906–1964), młodszy brat Ireny Bołtuć-Hausbrandt (1926–2000), teatrolożki, krytyk teatralnej i tłumaczki. Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1952). Członek Prezydium Zarządu Głównego SARP (1962–1963, 1965–1969), w którym był też rzeczoznawcą. Członek ZAiKS.
W latach 60. XX brał udział w konkursach architektonicznych, w których otrzymywał wyróżnienia. W 1970 wygrał w konkursie na projekt Instytutu „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” (wraz z arch. Jackiem Bolechowskim i arch. Andrzejem Drzewieckim), a projekt skierowano do realizacji.
Ojciec prof. Piotra Bołtucia, filozofa, prof. SGH i UIS.
Pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 10-1-12).
Projekty Przygotował projekty kilku charakterystycznych warszawskich osiedli i budynków, m.in.:
„Żelazna” (ul. Żelazna i Krochmalna) – realizacja 1992-1994 „Łucka” (ul. Łucka 18-20, wraz z arch. Jakubem Wacławkiem) – realizacja 1994–1997, wyróżnione I Nagrodą „Budowa Roku 1997” „Ostrowska” (Aleja Jana Pawła II 61, wraz z arch. Jakubem Wacławkiem) – realizacja 1996–1998, wyróżnione III Nagrodą „Budowa Roku 1998” „Parkowe” (Sady Żoliborskie, wraz z Dorotą Bujalską i P. Niebudkiem) – realizacja 1997–1999, wyróżnione III Nagrodą „Budowa Roku 1999” „Prezydenckie” (ul. Zygmunta Słomińskiego 15-19, wraz z arch. Grzegorzem Stiasnym i arch. Jakubem Wacławkiem) – realizacja 1997–2000 budynek mieszkalno-biurowy „Dominanta Praska” (ul. Stefana Okrzei 1a) – realizacja 1997–1999
Konkursy i nagrody (lista niepełna) na przebudowę śródmieścia Tunisu (1961) − współautorzy: Włodzimierz Geppert, Marian Jankowski, Jan Muniak – wyróżnienie, SARP nr 352 − na projekt oszczędnych budynków mieszkalnych wielorodzinnych (1963) - współautor Marek Lubczyński + zespół – wyróżnienie III stopnia równorzędne, na zagospodarowanie Osiedla Szwoleżerów oraz urbanistyczne rozwiązanie wschodniego obszaru Osi Stanisławowskiej w Warszawie (1965) – wyróżnienie II stopnia, na opracowanie systemu budownictwa jednorodzinnego realizowaną metodą tradycyjną udoskonaloną (1969) – współautor Waldemar Bezpałko – wyróżnienie równorzędne, SARP nr 440 − na projekt Pomnika-Szpitala Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie (1970) – współautor Jacek Bolechowski, Andrzej Drzewiecki – I nagroda.
Odznaczenia 1976: Srebrna Odznaka SARP 1977: Złota Odznaka SARP 1993: Medal ZAiKS-u 1998: Odznaka ZAiKS-u
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Architekci związani z Warszawą Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Architektów Polskich Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2009