Alberto Williams (ur. 23 listopada 1862 w Buenos Aires, zm. 17 czerwca 1952 tamże) – argentyński kompozytor, dyrygent i pianista.
Życiorys Pochodził z rodziny o tradycjach muzycznych. Jego dziadek był Anglikiem. W dzieciństwie uczył się gry na fortepianie u Pedro Becka, następnie był uczniem Nicolása Bassiego (harmonia) i Luisa Bernasconiego (fortepian). Wcześnie zaczął występować jako pianista, w 1879 roku zagrał w Teatro Colón w Buenos Aires. W latach 1882–1889 studiował w Konserwatorium Paryskim u Georges’a Mathiasa i Charles’a Wilfrida de Bériota (fortepian), Auguste’a Duranda (harmonia), Benjamina Godarda (kameralistyka), Ernesta Guirauda (kontrapunkt) i Césara Francka (kompozycja). Po powrocie do Argentyny koncertował i rozwinął działalność jako organizator życia muzycznego. W 1893 roku założył w Buenos Aires własne konserwatorium oparte na wzorcach europejskich, którym kierował do 1941 roku. Uczelnia ta doczekała się ponad 100 filii w całej Argentynie. Organizował cykle koncertów, na których wykonywał repertuar poważny i popularny, w tym własne kompozycje. W 1919 roku założył czasopismo muzyczne „La Quena”, a później wydawnictwo muzyczne o tej nazwie. Był przewodniczącym Comisión de Bellas Artes, a także członkiem Asociación de Conciertos i Asociación Argentina de Compositores.
Twórczość W młodzieńczym okresie swojej twórczości tworzył pod wpływem europejskiego romantyzmu, później zwrócił się w kierunku inspiracji argentyńskim folklorem muzycznym. Dojrzała twórczość Williamsa czerpie z nowoczesnych tendencji w muzyce, w tym impresjonizmu, łączonych z elementami narodowymi.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Argentyńscy kompozytorzy Kategoria:Argentyńscy dyrygenci Kategoria:Argentyńscy pianiści Kategoria:Urodzeni w 1862 Kategoria:Zmarli w 1952 Kategoria:Ludzie urodzeni w Buenos Aires Kategoria:Absolwenci Konserwatorium Paryskiego