Krzysztof Tatarkiewicz (ur. 13 grudnia 1923 w Warszawie, zm. 2 czerwca 2011 tamże) – polski matematyk i historyk nauki.
Życiorys Jego ojcem był filozof Władysław Tatarkiewicz, matką – Teresa Helena Maria z Potworowskich hr. Dębno (1892–1978); był wnukiem Ksawerego Tatarkiewicza, a jego pradziadkiem był pochodzący z niezbyt zamożnej rodziny żydowskich uszlachconych frankistów rzeźbiarz Jakub Józef Tatarkiewicz.
Krzysztof Tatarkiewicz uzyskał w 1939 roku małą maturę, a w 1942 roku zdał pełną maturę w I Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. W czasie wojny studiował matematykę na tajnych kompletach Uniwersytetu Warszawskiego. Po wojnie studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie uzyskał magisterium z matematyki w 1947 roku i doktorat w 1950. Początkowo pracował w Krakowie, a w 1951 zaczął pracować w Lublinie. W 1962 roku zaczął pracę na Politechnice Warszawskiej, a od 1971 był profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Matematyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego. Przeszedł na emeryturę w 1994 roku. Zajmował się teorią aproksymacji, równaniami różniczkowymi, podstawami analizy matematycznej, analizą numeryczną, teorią liczb, historią matematyki. Napisał podręczniki do podstaw mechaniki teoretycznej i rachunku wariacyjnego.
Według biografa Krzysztof Tatarkiewicz był niezrównanym gawędziarzem, w plastyczny, wręcz filmowy sposób opisywał życie towarzyskie.
Od 1951 roku był mężem romanistki i tłumaczki Anny Tatarkiewicz, jego synem jest Jan Jakub Tatarkiewicz.
Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 25-4-27,28).
Nagroda im. Krzysztofa Tatarkiewicza Nagroda im. Krzysztofa Tatarkiewicza została ufundowana w 2021 roku i od tego roku jest wręczana. Jest to wyróżnienie dla młodego matematyka lub matematyczki, absolwenta II Liceum Ogólnokształcącego z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Stefana Batorego, konieczne jest podjęcie studiów na kierunku matematycznym.
Laureaci: Filip Mateńko (2021) za osiągnięcia matematyczne oraz reprezentowanie szkoły w innych dziedzinach naukowych, działalność społeczną Filipa oraz promowanie matematyki wśród najmłodszych Marcin Weremczuk (2022) za osiągnięcia matematyczne i geograficzne, promowanie matematyki wśród najmłodszych Pola Skowronek (2023) za osiągnięcia matematyczne i geograficzne, promowanie matematyki wśród najmłodszych Antoni Tworkowski (2024) za osiągnięcia matematyczne oraz zamiłowanie do dialogu społecznego Nuno Brodnicki (2024) za osiągnięcia matematyczne oraz działalność wolontariacką
Przypisy Stanisław Domoradzki, Antiquitates Mathematicae, 8(1), 2014, 151–168, doi: 10.14708/am.v8i1.644. Krzysztof Tatarkiewicz (1998), Profesor Sobociński i kolega Bum, „Wiadomości Matematyczne”, 34, s. 123–146. Krzysztof Tatarkiewicz, Ambaras z rokiem. Kłopoty z długością roku i z jego nazwą, Antiq. Math. 3(2009), s. 287–299. Krzysztof Tatarkiewicz, Jeszcze raz: Brzozek czy Brożek, Wiad. Mat. 44 (2008), s. 113–124. Krzysztof Tatarkiewicz, Parę obrazków z życia mego Ojca. Parerga. Międzynarodowe Studia Filozoficzne, Katedra Filozofii Wydział Psychologii Wyższa Szkoła Finansów i Zarządzania w Warszawie, t. 2(2006), s. 5–8. Krzysztof Tatarkiewicz, Rachunek wariacyjny. Część I: Warunki konieczne Eulera i Legendre’a, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa, 1969, s. 320. Krzysztof Tatarkiewicz, Rachunek wariacyjny. Część II: Warunki dostateczne. Zastosowania. Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1970, s. 240. Genealogia M.J. Minakowskiego.
Linki zewnętrzne Lista publikacji w Bibliotece Narodowej
Kategoria:Absolwenci II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Batorego w Warszawie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Analiza matematyczna – polscy naukowcy Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Polacy pochodzenia żydowskiego Kategoria:Polscy matematycy XX wieku Kategoria:Uczestnicy tajnego nauczania na ziemiach polskich 1939–1945 Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2011