Narocz (; ) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim. W 2010 roku liczyła 802 mieszkańców.
Miejscowość leży na lewym brzegu rzeki Narocz, 14 km na północny zachód od Wilejki, w pobliżu drogi R63 Wilejka-Smorgonie. W miejscowości znajduje się cerkiew św. Eliasza z 1877 roku.
Historia W czasach zaborów wieś w okręgu wiejskim Narocz, w gminie Iża, w powiecie wilejskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 roku liczyła 331 (123 dusze rewizyjne) mieszkańców w 26 domach. Była tu cerkiew prawosławna i młyn wodny. Należała do dóbr Lubań, własność Lubańskich. W 1905 roku wymieniono wieś, osadę i folwark. Wieś liczyła 479 mieszkańców, 452 dziesięciny; osada liczyła 4 mieszkańców, 4 dziesięciny; folwark liczył 30 mieszkańców, 4 dziesięciny, własność LubańskiegoГошкевич И.И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 291.Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84 000..
W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)., w powiecie wilejskim, w gminie Iża, od 1 kwietnia 1932 w gminie Wojstom.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 429 osób, 210 były wyznania rzymskokatolickiego a 219 prawosławnego. Jednocześnie 189 mieszkańców zadeklarowało polską, 239 białoruską a 1 rosyjską przynależność narodową. Było tu 56 budynków mieszkalnych. W 1931 w 88 domach zamieszkiwało 505 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Wojstomiu i miejscowej prawosławnej. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Wilejce i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Wojstomiu.
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Narocz, gminy WojstomRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 437–438..
W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRRhttps://www.senat.gov.pl/gfx/senat/pl/senatopracowania/70/plik/m-631.pdf.. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR.
Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi.
Parafia rzymskokatolicka Parafia leży w dekanacie wilejskim archidiecezji mińsko-mohylewskiej. Parafia jest obecnie organizowana. Najbliższa kaplica istniała od 1789 roku we wsi Ruskie Sioło.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Strona radzima.org Strona radzima.net
Kategoria:Agromiasteczka w obwodzie mińskim Kategoria:Rejon wilejski Kategoria:Wsie w powiecie wilejskim (II Rzeczpospolita)