Trzmiel sześciozębny (Bombus mastrucatus) – gatunek owada z rodziny pszczołowatych (Apidae). Zaliczany do pszczół właściwych (Apinae), plemienia trzmielowate (Bombini).
Występowanie W Europie trzmiel ten występuje w rejonach górzystych. Nie występuje w Wielkiej Brytanii i Irlandii. W Polsce podawany jest z Sudetów, Tatr i Podhala. Populacje żyjące w zachodniej Azji w 2023 r. uznano za odrębny gatunek. Zachował on nazwę naukową Bombus wurflenii, natomiast europejski gatunek otrzymał nazwę Bombus mastrucatus, wcześniej uznawaną za synonim B. wurflenii.
Według czerwonej listy pszczół Europy należy do gatunków najmniejszej troski.
Wygląd thumb|left Duży gatunek o krótkim języczku. Ubarwienie czarne, z czerwonym zakończeniem odwłoka, u samców i robotnic może być dodatkowo domieszka żółtego koloru. Futerko o włoskach nierównej długości. Żuwaczki samic zaopatrzone w sześć zębów.
Biologia Trzmiel sześciozębny, jako jeden z nielicznych gatunków trzmieli, żeruje poza gniazdem również w czasie deszczu, a w Masywie Centralnym wydaje się nawet preferować pochmurną, deszczową pogodę. Jest związany z lasami. Potrafi wygryzać dziurki u nasady kwiatów rurkowatych, aby dostać się do ich nektaru. Pozwala mu to korzystać z nektaru kwiatów, do których nie mógłby dostać się normalną drogą z powodu zbyt krótkiego języczka. Zaobserwowano, że na początku sezonu wegetacyjnego kwiaty są rabowane losowo z lewej lub prawej strony, jednak w miarę upływu czasu osobniki w populacji zaczynają preferować jedną ze stron. Prawdopodobnie robotnice uczą się preferencji wobec jednej ze stron od siebie nawzajem, lub przez obserwację wcześniej zrabowanych kwiatów.
Przypisy
Kategoria:Błonkówki Europy Kategoria:Pszczołowate