Kazimierz Bolesław Józef Halicki (ur. 3 marca 1894 w Sztabinie, zm. 22 września 1973 w Londynie) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 3 marca 1894 roku w Sztabinie, w ówczesnym powiecie augustowskim guberni suwalskiej, w rodzinie Adama i Celestyny z Fiłonowiczów. Początkowo uczył się w Gimnazjum w Mariampolu, a po strajku szkolnym kontynuował naukę w siedmioklasowej polskiej Szkole Handlowej w Suwałkach. W 1909 roku wstąpił do „Zarzewia”. Szkołę ukończył w 1912 roku, a w następnym roku zdał egzamin maturalny w Tule i jesienią rozpoczął studia w Instytutu Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa. W styczniu 1914 roku zrezygnował z działalności w „Zarzewiu” i wstąpił do Związku Strzeleckiego.

1 października 1914 roku zgłosił się do armii rosyjskiej. Po ukończeniu Oficerskiej Szkoły Kawalerii w Elizawetgradzie () został wcielony do 2 Pskowskiego Pułku Lejbdragonów. W 1915 roku został przeniesiony do 15 Sandomierskiego Pułku Kawalerii Straży Granicznej (). W 1917 roku wstąpił do organizującego się polskiego 2 Pułku Ułanów. W jego szeregach walczył przeciwko bolszewikom i został odznaczony amarantową wstążką. W 1918 roku, po demobilizacji I Korpusu Polskiego w Rosji, przyjechał do Augustowa, gdzie zorganizował i prowadził szkołę podoficerską Polskiej Organizacji Wojskowej.

W listopadzie 1918 roku przyjechał do Warszawy i wstąpił do odtwarzanego 2 Pułku Ułanów. W szeregach tego oddziału walczył na wojnie z bolszewikami. 19 lipca 1920 roku objął dowództwo kombinowanego szwadronu, utworzonego z innych szwadronów pułków, liczącego 140 szabel oraz uzbrojonego w dwa karabiny maszynowe. Dowodzony przez niego pododdział został przydzielony do 29 Brygady Piechoty Wielkopolskiej. Wyróżnił się 23 sierpnia 1920 roku prowadząc wywiad z Kolna na Szczuczyn. Pod wsią Wiszowate natknął się większy oddział piechoty nieprzyjacielskiej z artylerią. Nie bacząc na silny ogień kar. ręcznych, maszynowych i artylerii rotmistrz Halicki rozwija szwadron i brawurową szarżą niszczy nieprzyjacielską piechotę, bierze 77 jeńców i 3 karabiny maszynowe. Jeszcze nie zatrzymując się na czele szwadronu wpada na baterię nieprzyjacielską i zdobywa 4 działa. 27 sierpnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu rotmistrza, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Na początku września w okolicy Chełma dołączył do pułku. W styczniu 1921 roku dowodził 3. szwadronem pułku.

21 lutego 1922 został przeniesiony do 20 Pułku Ułanów w Rzeszowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku, a następnie dowódcy II dywizjonu. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 roku i 111. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku – kawalerii). W grudniu 1923 roku został przeniesiony do 8 Pułku Ułanów w Krakowie, a w listopadzie następnego roku przydzielony do Centralnej Szkoły Kawalerii w Grudziądzu na stanowisko instruktora. W lipcu 1926 roku został wyznaczony na stanowisko komendanta Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu z zadaniem zorganizowania szkoły i szkolenia. Z dniem 1 sierpnia 1927 roku został przeniesiony do 7 Pułku Ułanów w Mińsku Mazowieckim na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 12 kwietnia 1927 roku prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1927 roku i 17. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W marcu 1929 roku został przeniesiony do 24 Pułku Ułanów w Kraśniku na stanowisko dowódcy pułku. 26 listopada 1932 roku został przeniesiony na stanowisko rejonowego inspektora koni w Kaliszu, a w kwietniu 1934 roku na takie samo stanowisko w Warszawie. W marcu 1939 roku pełnił służbę na stanowisku przewodniczącego Komisji Remontowej Nr 1 w Warszawie.

1 września 1939 roku przybył do Hrubieszowa i objął dowództwo nad organizującym się Ośrodkiem Zapasowym Kawalerii „Hrubieszów”. W czasie kampanii wrześniowej dowodził improwizowanym oddziałem nazywanym „zgrupowaniem kawalerii ppłk. Halickiego”. 25 września 1939 roku pod Rawą Ruską dostał się do niemieckiej niewoli i został skierowany do stacji zbornej w Jarosławiu. Później przebywał w Oflagu VII A Murnau. W 1945 roku, po uwolnieniu z niewoli, wyjechał do Anglii i pozostał na emigracji. Zmarł 22 września 1973 roku w Londynie.

Był żonaty. Miał dwóch pasierbów: Juliana Kazimierza (ur. 5 listopada 1916) i Kazimierz Edwarda (ur. 2 lutego 1918).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4015 – 30 czerwca 1921. Krzyż Walecznych czterokrotnie. (po raz drugi i trzeci za walki w Grupie Operacyjnej płk. Przeździeckiego) Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości” Amarantowa wstążka Medal Niepodległości – 16 marca 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”... Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Zwycięstwa

Twórczość

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci i studenci Instytutu Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Puławach Kategoria:Członkowie Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie” Kategoria:Dowódcy 24 Pułku Ułanów Kategoria:Jeńcy Oflagu VII A Murnau Kategoria:Ludzie urodzeni w Sztabinie Kategoria:Odznaczeni Amarantową Wstążką Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Ułanów Grochowskich Kategoria:Podpułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zastępcy dowódcy 7 Pułku Ułanów Lubelskich Kategoria:Zastępcy dowódcy 20 Pułku Ułanów im. Króla Jana III Sobieskiego Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej