Daniel Prochowicz (ur. 1983) – polski chemik, dr hab. nauk ścisłych i przyrodniczych, profesor Instytutu Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys W 2007 r. ukończył studia chemiczne na Politechnice Warszawskiej. W 2013 r. na tamtejszym Wydziale Chemicznym obronił z wyróżnieniem rozprawę doktorską pt. „Wybrane związki kompleksowe Zn i Cu jako jednostki budulcowe polimerów koordynacyjnych”. Jego promotorem był Janusz Lewiński. Staż podoktorski odbył w szwajcarskiej École Polytechnique Fédérale de Lausanne pod kierunkiem Michaela Grätzela. W okresie 2014–2015 pracował w Zakładzie Katalizy i Chemii Metaloorganicznej na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej, a następnie przeniósł się do Instytutu Chemii Fizycznej PAN, gdzie w 2019 r. uzyskał habilitację na podstawie pracy pt. „Organiczno-nieorganiczne perowskity ołowiowo-halogenkowe: Otrzymywanie, budowa oraz właściwości optyczne i fotowoltaiczne”.
Jest profesorem Instytutu Chemii Fizycznej PAN, gdzie od 2021 r. kieruje Zespołem badawczym nr 26 „Materiały półprzewodnikowe i urządzenia optoelektroniczne”.
Jest laureatem m.in. Nagrody Naukowej Polityki (2018) oraz Nagrody im. Włodzimierza Kołosa (2019), przyznawanej przez Wydział III Nauk Ścisłych i Nauk o Ziemi PAN.
Przypisy
Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Pracownicy Instytutu Fizyki PAN Kategoria:Urodzeni w 1983