Dwór w Marcinkowie Górnym – barokowypraca zbiorowa, Słownik krajoznawczy Wielkopolski, PWN, 1992, s. 153, dwór znajdujący się we wsi Marcinkowo Górne w województwie kujawsko-pomorskim (powiat żniński).
Historia W XVI wieku majątek należał do Jana Łaskiego, w XIX wieku do Karskich (od 1885 do Hieronima Karskiego), a w początku XX wieku do Gozimirskich (w 1939 był to Konstanty Gozimirski). W 1926 dobra liczyły 406 hektarówMarcin Libicki, Piotr Libicki, Dwory i pałace wiejskie w Wielkopolsce, Rebis, Poznań, 2010, s. 214, .
Obiekt wzniesiono w pierwszej połowie XVIII wieku. Na początku wieku XIX znacznie go przebudowano oraz dobudowano doń trzy oficyny o formach klasycystycznych. Obecnie jest to własność prywatna (restauracja)Informacja Turystyczna w Żninie, Pałuki. Warto! Dwory i pałace, Żnin, 2020, folder turystyczny. W okresie PRL na ścianach restauracji wisiały, wykonane technika intarsji, obrazy z Edmunda Kapłońskiego (1975) przedstawiające scenę śmierci Leszka Białego, jak również jego portret oraz portret Świętopełka II.
Architektura Dwór jest budynkiem parterowym z mieszkalnym poddaszem i mansardami.
We wnętrzu zachowała się oryginalne: barokowa klatka schodowa, płaskorzeźbiony kominek oraz piec kaflowy.
Otoczenie Budynek stoi w parku o powierzchni 2,5 (lub 4,8) hektara. Brama wjazdowa autorstwa Jakuba Juszczyka (twórcy miejscowego pomnika Leszka Białego) ozdobiona jest przez rzeźbione postacie wojów piastowskich dzierżących tarcze herbowe.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Dwory w województwie kujawsko-pomorskim Kategoria:Zabytki w powiecie żnińskim Dwór