Główny Instytut Pracy – jednostka organizacyjna Ministra Przemysłu i Handlu istniejąca w latach 1948–1952, mająca na celu prowadzenia prac naukowo-badawczych w zakresie organizacji pracy.
Powołanie Instytutu Na podstawie zarządzenie Ministra Przemysłu i Handlu z 1948 r. w sprawie utworzenia Głównego Instytutu Pracy ustanowiono InstytutZarządzenia Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 1 kwietnia 1948 r. w sprawie utworzenia Głównego Instytutu Pracy.. Powołanie Instytutu pozostawało w związku z dekretem z 1948 r. o tworzeniu głównych instytutów naukowo-badawczych przemysłuDekret z dnia 25 października 1948 r. o tworzeniu Głównych Instytutów Naukowo-Badawczych Przemysłu ()..
Zadania Instytutu Na podstawie zarządzenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z 1949 r. w sprawie nadania statutu Głównemu Instytutowi Pracy zadaniem Instytutu było prowadzenie prac naukowo-badawczych, mających na celu rozwój produkcji przemysłowej przez ustalenie i stosowania najbardziej właściwych metod zmierzających do osiągnięcia najwyższej sprawności pracy ludzkiej, a w szczególnościZarządzenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia 2 lipca 1949 r. w sprawie nadania statutu Głównemu Instytutowi Pracy (.): organizowanie i prowadzenie prac naukowo-badawczych dla utworzenia podstawa zarówno teoretycznych, jak i praktycznych dla nowych metod wytwarzania i organizacji pracy, śledzenie postępu technicznego i naukowego oraz udoskonalania i usprawniania metod pracy już stosowanych w przemyśle, inicjowania nowych metod organizacyjnych i współpracy przy ich wprowadzaniu w przemyśle, przeprowadzaniu ekspertyz, zleconych prac technicznych i naukowo-badawczych, przysposabianie kadr specjalistów w zakresie organizacji pracy według wytycznych właściwych władz, współpraca ze szkołami wyższymi, innymi instytucjami i osobami i powierzania im do opracowania specjalnych zagadnień w obrębie ich własnych pracowni lub instytutów, współdziałanie w pracach zbiorczych, organizowanych przez inne instytuty, pracownie szkół wyższych i innych ośrodków badawczych w celu rozwiązania bardziej złożonych zagadnień, nawiązywanie i utrzymywanie łączności z odpowiednimi instytucjami i organizacjami zagranicą, prowadzenie dokumentacji i informacji naukowej i naukowo-technicznej; współudział w pracach normalizacyjnych, opracowywania i wydawania książek, czasopism, biuletynów, sprawozdań, instrukcji i druków, organizowania i prowadzenie konferencji i zjazdów naukowych, kursów, wykładów i odczytów.
Władze Instytutu Zwierzchni nadzór nad Instytutem sprawował Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego.
Władzami Instytutu byli: Dyrektor i Rada Naukowa.
Zniesienie Instytutu Na podstawie uchwały Rady Ministrów z 1952 r. w sprawie przekształcenia Głównego Instytutu Pracy w Instytut Ekonomiki i Organizacji Przemysłu oraz nadania mu statutu przekształcono InstytutUchwała nr 771 Rady Ministrów z dnia 10 września 1952 r. w sprawie przekształcenia Głównego Instytutu Pracy w Instytut Ekonomiki i Organizacji Przemysłu oraz nadania mu statutu ()..
Przypisy
Kategoria:Polskie instytuty naukowe