Układy sygnałów () – system związków warunkowych, łączący pierwszy i drugi układ sygnałów. Termin wprowadzony został przez Iwana Pawłowa w 1932 roku. Układy sygnałów stanowią przedmiot badania w fizjologii wyższych czynności nerwowych. Pierwszy układ sygnałów, istniejący zarówno u człowieka, jak i u zwierząt, polega na tym, że przy oddziaływaniu przedmiotów świata zewnętrznego na narządy zmysłowe powstaje pobudzenie nerwowe, które z tych narządów przenosi się do centralnego układu nerwowego i jest dla niego sygnałem. Drugi układ sygnałów, gdzie bodźcem są słowa, obecny jest tylko u ludzi. Oba układy sygnałów u człowieka są nieodłączneФизиология человека / Под ред. Г. И. Косицкого. — 3-е изд., перераб. и доп.— М.: Медицина, 1985. 544 с.. Pojęcie „układy sygnałów” ma obecnie znaczenie historyczne.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Neurofizjologia